بررسی سیر تحول هنر کاشی کاری دوره صفویه در بناهای مشهد میر بزرگ آمل و مسجد فرح آباد ساری

بررسی سیر تحول هنر کاشی کاری دوره صفویه در بناهای مشهد میر بزرگ آمل و مسجد فرح آباد ساری

شکیبا رارعی1 مونا یزدان پناه2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد بابل
2) مونا یزدان پناه

کد IOI مقاله : XYCE-ACKCK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    چکیده هنر کاشی کاری از دیرباز در ایران در خور توجه بوده است و قدمت طولانی در این کهن سرزمین دارد.هنر کاشی کاری آرایه ای ارزشمند در معماری بوده است و حتی پیش از اسلام در دوره هخامنشیان و ساسانیان نیز مورد استفاده قرار گرفته است.در دوره صفویه استادکاران با ذوق و خلاقیت به این آرایه ارزشمند افزودند و با نوآوری های بسیار هنر کاشی کاری را به بالاترین درجه اعتبار خو رسانیده اند.این هنر در ایران دارای گونه بندی های مختلفی از نظر تاریخی،فرمی و ساختاری بوده است که هم جنبه تزئینی ،زیبایی و هم کارکرد پاکیزگی،بهداشتی داشته است.هنر دست ایرانی را می توان در پایتخت دوم صفویان،مازندران خصوصا در تزئینات بقعه متبرکه مشهد میر بزرگ به خوبی حس کرد.هنر کاشی کاری و نقاشی های بدیع و زیبا به کار رفته در سر در ایوان ها و داخل صفه ها و طاق های این بنا به زیبایی هر چه تمام در چشم هر بیننده ای جلوه گری می کند و پژوهش حاضر بر آن است که نمودهای هنر زیبای کاشی کاری را در بقعه متبرکه مشهد میر بزرگ و مسجد فرح آباد ساری مورد بررسی قرار دهد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي هنر کاشی کاری دوره صفویه تزئینات مسجد فرح آباد مقبره مشهد میر بزرک