بحران هویت فرهنگی در پیاده راه شهرک های جدید (نمونه موردی: شهرک اندیشه)

بحران هویت فرهنگی در پیاده راه شهرک های جدید (نمونه موردی: شهرک اندیشه)

لیلا زارع1 نگار شیرخانی2 رومینا خلیل زاده اقدمی3

1) استادیار و عضو هیئت علمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران-
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران-

کد IOI مقاله : XYCE-ACKGG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    تحقیق حاضر با هدف تحلیل رابطه میان هویت فرهنگی و اثر آن بر ایجاد میل و رغبت کاربران در استفاده از پیاده‌راه شهرک‌های جدید انجام شده است. پیشینه این پژوهش نشان می‌دهد، رفتارهایی که ناشی از محیط است با گذر از محیط روانی انسان شکل می‌گیرد و متاثر از فرهنگ و اجتماع می‌باشد، واضح است که فرهنگ در رشد و تعالی فرد، و در کنار آن رشد جامعه، بسیار موثر است. رفتار هر فرد چه به نحو مثبت و چه به نحو منفی کنشی اجتماعی و فرهنگی است. ذهن انسان به دنبال تطابق و بازشناسی می‌باشد، همان‌گونه که به دنبال آرامش و انس با محیط است دارای کنجکاوی نیز می‌باشد، رعایت این نکات احساس تعلق و آرامش بیشتری ایجاد می‌نماید و زمانی که مردم فضاهای عمومی را متعلق به خودشان بدانند، از فضای پیاده راه بیشتر استفاده می‌کنند و مسئولیت حفظ آن را به عهده می‌گیرند و احساس تعلق در آن‌ها تقویت می‌شود. با استفاده از روش تحقیق استنادی و میدانی، ارزیابی پیرامون مطلوبیت پیاده‌راه‌های شهرک‌های جدید (نمونه موردی شهرک جدید اندیشه) انجام پذیرفته است. یافته مستقیم این پژوهش این است که رابطه تنگاتنگی میان هویت فرهنگی و شکل‌گیری پیاده‌راه و طراحی آن وجود دارد که بر ایجاد حس مکان مطلوب در کاربر اثر می‌گذارد و در نهایت فضای مطلوب شهری با در نظر گرفتن هویت (اجتماع و روح انسان) و فرهنگ (دین و سنت، آداب و رسوم و نیازهای انسان) بررسی می‌شود. انجام ارزیابی و آثار محیطی، اجتماعی و ترافیکی و غیره به یافته پژوهش کمک می‌کند. با استفاده از انسجام هویت فرهنگی و یافتن فرهنگ مشترک میان کاربران می‌توان فعالیت‌ها را باز تعریف نمود و به بهبود پیاده‌رو سازی یاری رساند.

کلمات کلیدی : هویت هویت فرهنگی پیاده راه شهرک های جدید شهرک اندیشه