بازتاب طبیعت در معماری و تاثیر آن در ارتباط بین فضای درون و بیرون ساختمان

بازتاب طبیعت در معماری و تاثیر آن در ارتباط بین فضای درون و بیرون ساختمان

الهام محمدی گنبکی1 زهره ترابی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد هیدج،زنجان، ایران
2) استادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد زنجان،ایران -

کد IOI مقاله : XYCE-ACKHE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در ساختمان، فضای داخلی، جنبی و خارجی، به وسیله عناصر اصلی هر فضا از یکدیگر، جدا می شوند. انسان، هم به، فضای بیرون و هم به فضای درون و هم به امکان حرکت بین این دو فضا نیازمند است. ارتباط بین داخل و خارج، از اوایل قرن بیستم، آغاز شد و اینک نیز مرز بین داخل و خارج، وضوح خود را از دست داده و مرزی مبهم و پیچیده می باشد. معماری ارگانیک، به وضوح نشان دهنده این ارتباط می باشد. آلوار آلتو و رایت، در طراحی های خود محیط بیرون را به درون می کشانند. در ژاپن، نیز، این نوع ارتباط، تنها ارتباط معتبر بوده و در طی قرون متمادی، هر جزء از این ارتباط، در نوع خود تحول و تکامل یافته است. روش تحقیق در این مقاله «کیفی» است. ابتدا منابع مرتبط با موضوع جمع آوری کرده و اطلاعات لازم از آن ها استخراج و سپس به تجزیه و تحلیل می پردازیم. . از نتايج تحقيق می توان دریافت، استفاده از الگوهای طبیعی در معماری معاصر، یکی از روش های نوین طراحی محسوب می شود، که توجه معماران را به خود جلب کرده است.استفاده از طبیعت و ویژگی های آن ، انسان را به سوی آشتی با طبیعت سوق می دهد و نشانه گرایش او به آثار خلقت و تأثیرات آن است.احساس زیبایی حاکم بر انسان ناشی از طبیعت است و این احساس مقدم بر احساس زیبایی ناشی از ساخته های دست بشر می باشد.

کلمات کلیدی : "طبیعت " فضای درون و بیرون" " معماری طبیعت گرایانه" "معماری ارگانیک"