تاملي بر مفهوم هويت در خانه سنتی ايراني با بررسي ويژگي هاي متاثر از معماری اسلامی

بهناز ساری¹ فاطمه گلی² محمدجلالی³

1) مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز
2) دانشجوی کارشناسی معماری.دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز
3) دانشجوی کارشناسی معماری.دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز

کد IOI مقاله : XYCE-ACKKZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    هویت را می توان تجلی فرهنگ در محیط دانست زیرا مکانها از انسان معنا می گیرند و انسان نیز مجموعه ای از باورها و اندیشه ها است که فرهنگ او را شکل می دهد. معماری همیشه و در همه حال تابع اصول و ضوابط معین و شناخته شده ای است و پیوندی استوار و ناگسستنی با فرهنگ، الگوهای رفتاری و ارزشهای جامعه دارد ارتباط معماری با دین اسلام نشانه اعتقاد به توحید، ایمان و عمل به آموزه ها و تعالیم دین اسلام است. معماری اسلامی هنری بود که نه تنها در اماکن دینی چون مساجد مورد استفاده قرار می گرفت، بلکه از آن در مدارس، ضریحها و قصرها و حتی خانه ها و حمامها نیز بهره گرفته می شد. انسان سنتی از نظر اسلام دو سویه است؛ یک سوی او به سمت خدا و روح الهی وسوی دیگر او به سمت زمین و نیازهای نفسانی حرکت می‌کند. مسکن هم وقتی پاسخگوی این دو زمینه انسانی باشد، به آن مسکن سنتی اطلاق می‌گردد. سكونت را ميتوان بيانگر تعيين موقعيت و احراز هويت دانستکه این سکونت گاه ها ازعناصر اسلامی همچون سکو، ورودی، هشتی ، حیاط مرکزی و... تشکیل شده اند

کلمات کلیدی : معماري اسلامي هويت مسكن حریم عناصر سنتی