بررسی رشد درونگرایی بافت های شهری

بررسی رشد درونگرایی بافت های شهری

راضیه نعیمی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی معماری،موسسه غیرانتفاعی مازیار

کد IOI مقاله : XYCE-ACKZC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    این نوشته مختصری است بر درون گرای بافت های شهری ايرانی، به همراه اشاره ای تطبیقی با نظریات لئون کریر، معمار، اندیشمند ونظریه پرداز شهر سازی . همچنین تلاش دارد به بررسی این مسئله بپردازد که : فضای شهری واجد چه خصوصیاتی است، چه مشابهت و وجه اشتراکی میان فضای شهری در فرهنگ ایرانی وفضای شهری در غرب وجود دارد؟ شهر به طور كلي قوانين حاكم بر روابط فرهنگي مردمان يك جامعه را در خود به نمايش مي‌گذارد. فرهنگ در اشياء، اشكال، ترسيمات، ابزار و محيط فيزيكي ظاهر مي‌شود و طراحي‌هاي شهري، طراحي خانه ها و ساختارهاي عمومي بطور صريح بازتاب ارزش‌ها و اعتقادات يك فرهنگ مي‌باشند. از اينرو فرهنگ مستقيماً از طريق نظام فعاليت ها و با ارائه دستورالعمل‌هاي معين ناظر بر انجام فعاليت‌ها مستقيماً بر فضا و محيط شهري تاثير مي‌گذارد و فضاي شهري را محصولي فرهنگي مي‌نماياند. مطابق مطالعات توصیفی – تحلیلی صورت گرفته در اين مقاله سعي گرديد تا با پرداختن به تعاريف مختلف ارائه شده در مورد فضا و طراحی فضاي شهري از سوي دو صاحبنظر ذکر شده در حيطه‌ي درون گرایی بافت شهری، عوامل اصلي و پايه اي طراحی فضاهاي شهري مورد بررسی قرار گيرد و اين نتيجه بدست آمد كه : هر دو صاحبنظر فضاهاي شهري را ناشي از انديشه‌اي اجتماعي می دانند. فضاي شهري نتيجه انديشه اجتماعي است و بيش از آنكه بوجود آمدن آن تحت تاثير مسائل اقليمي، فني يا كالبدي باشد متأثر از تعاملات اجتماعي و مشاركت مدني مردم آن جامعه است كه بر اثر نيروي اين تعاملات اجتماعي شكل مي‌گيرد.

کلمات کلیدی : شهر درونگرایی شهری شهرسازی بافت شهری معماری