بررسی الگوهای معماری بومی و تطابق آن با شرایط اقلیمی مطالعه موردی: خانه شیخ الاسلام
بررسی الگوهای معماری بومی و تطابق آن با شرایط اقلیمی مطالعه موردی: خانه شیخ الاسلام
سارا روح الامین1 سادات هاشمی نسب2 مرضیه پیرجمالی3 زینب علیپور4
1) دانشجوی معماری دانشگاه فنی و حرفه ای مهاجر (دختران اصفهان)
2) مدرس دانشگاه مهاجر (دختران اصفهان) و دانشجوی دکتری دانشگاه اصفهان
3) دانشجوی معماری دانشگاه فنی و حرفه ای سمیه (نجف آباد)
4) دانشجوی معماری دانشگاه فنی و حرفه ای سمیه (نجف آباد)
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADAAA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
هدف از این پژوهش ارزیابی شرایط زیست اقلیمی حاکم بر شهر اصفهان و بررسی تطابق طراحی قسمتهای مختلف بنا و کاربرد مصالح موجود در آن متناسب با شرایط بومی می باشد. همگونی ساختمان ومحیط مسکونی با عوامل اقلیمی یکی از ویژگی های ساختمان های سنتی در کشور ایران است که بافت شهری، فرم بنا، پوشش گیاهی و نوع مصالح در تطبیق کامل با شرایط اقلیمی است. بدین منظور از عناصر اقلیمی کمینه و بیشینه دما، کمینه و بیشینه رطوبت نسبی ایستگاه سپنوتیک اصفهان طی دوره آماری 2011-1951 و روش زیست اقلیم ساختمان اولگی استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که، فروردين، ارديبهشت، خرداد، تير، مرداد و شهريورماه هاي گرم، مهر، آبان، آذر، دي، بهمن و اسفند، ماه هاي سرد این اقلیم محسوب می شود. ساخت این خانه براساس اصول معماری همساز با اقلیم می باشد. طراحی مناسب اجزای مختلف بنا این امکان را فراهم می سازد که از شرایط اقلیمی به نحو مطلوب بهره گرفته، به عنوان مثال استفاده از مصالح خشت و گل به علت ظرفیت حرارت بالا، وجود حوض، به کار بردن پوشش گیاهی، ایوان، گربه رو و پنجره های چوبی با در نظر گرفتن عمق مناسب دمای مطلوبی را در تابستان و زمستان فراهم آورده است؛ همچنین طراحی که در قسمتهای مختلف بنا و حیاط مرکزی صورت گرفته موجب شده تا عوامل نامطلوب آب و هوایی را در هر یک از بازه های زمانی بکاهد.
کلمات کلیدی : معماری بومی اقلیم آسایش خانه شیخ الاسلام