بررسی تاب آوری شهر (نمونه موردی: شهر دهلی- هند)
بررسی تاب آوری شهر (نمونه موردی: شهر دهلی- هند)
احسان شیخ الاسلامی1 سعید گیوه چی2 رضا اکبری3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد،
2) استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
3) دانشجوی دکتری مدیریت بحران و مربی دانشکده شهرسازی دانشگاه یزد
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADAAD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
جهان را با وجود محدودیت های منابع محیطی طوری تصور کنید که فقر در آن فقط به عنوان یک موضوع باشد نه بیشتر طوری که همه به آب سالم، سیستم تخلیه ی فاضلاب، غذای کافی، پناهگاه مناسب و آموزش و پرورش دسترسی دارند؛ در این گونه جهان همه از شانس پیشرفت برخورداند و به آن جهن تاب¬آور گفته می¬شود. در صورتی که شهرها تاب¬آور ساخته شوند کلیدی برای آینده ذکر می¬شوند. بر این اساس هدف از پژوهش تاب¬آور سازی شهر دهلی و بررسی عوامل مؤثر بر تاب¬آوری آن است و مسئله پژوهش تضمین تأمین امنیت غذایی، امنیت آب، امنیت هوا، امنیت انرژی، کنترل جمعیت و کنترل ترافیک در دهلی است؛ از این رو سؤالاتی مطرح می¬شود از جمله:"خط مشی مطلوب برای تاب آورسازی دهلی چیست؟ و چه عواملی را در خود درگیر میکند؟"
به همین منظور محله¬ای اجتماعی با جمعیت بالا در شهر دهلی که تقریبأ خودکفا است مورد بررسی قرار گرفته است و در ادامه عوامل تاب¬آوری دهلی و عوامل صورت گرفته در این رابطه و برنامه¬های آتی که قرار است انجام گیرد مورد بررسی قرار گرفته است. در نتیجه این مقاله نشان می¬دهد که تاب¬آوری به رفاه و آسایش مردم و توانمندسازی آنها برای دسترسی به خدمات و نگهداری از معیشتشان در شرایط ناسازگار منتج می¬شود و این موضوع بسیار محسوس و ملموس است که شهرهای تاب آور نتیجه ی مداخلات چندگانه و تغییرات سیستمیک پیرامون 4 کلید اصلی اجزای سیستم شهری (زیربنا، عرف، اطلاع و آگاهی، اکوسیستم) است.
کلمات کلیدی : تاب آوری شهری اجزای سیستم شهری مؤلفه های تاب¬آوری توانمندسازی دهلی