آلودگی نوری (آلودگی تاریکی)، یکی از موانع برای رسیدن به توسعه پایدار
آلودگی نوری (آلودگی تاریکی)، یکی از موانع برای رسیدن به توسعه پایدار
باهره کریمی انصاری1 عادل کریمی انصاری2 الهه کریمی انصاری3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گرایش منظر، دانشگاه چکوروای آدانا، ترکیه
2) عادل کریمی انصاری، کارشناس مکانیک تاسیسات، تهویه وتبرید،
3) دانشجوی کارشناسی معماری ، دانشگاه سراج ، تبریز
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADACK
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
امروزه رعایت اصول محیط زیست یکی از شاخص های توسعه پایدار است. هدف از توسعه پایدار قادرساختن مردم برای برآوردن نیازهای خود و لذت بردن از کیفیت بهتر زندگی بدون به خطر انداختن توانایی نسل های آینده برای برآوردن نیازهایشان می باشد. پیشگیری از آلودگی باید به عنوان بخش اصلی توسعه پایدار و برنامه ریزی بلند مدت، شناخته شود. آلودگی نوری یکی از اشکال جهانی و سریع الرشد از آلودگی های زیست محیطی است. این آلودگی یکی از نتایج مهم و قابل اجتناب ضعف طراحی نورپردازی است. تحقیقات علمی نشان می دهد که آلودگی نوری می تواند عوارض جانبی دراز مدتی هم برروی سلامت انسان و هم حیات وحش داشته باشد. برای افزایش آگاهی عمومی مردم در مورد آلودگی نوری، تعدادی سازمان با برنامه هایی به منظور تعیین مناطقی برای حفاظت از آلودگی نوری تاسیس شده است. حفاظت ازآسمان تاریک یک جنبش در حال ظهور و در حال رشد است. امروزه با استفاده از برخی از راه حل های ساده، با بهره گیری از فن آوری روز، اثرات آلودگی نوری را می توان کاهش داد. آنچه برای این امر نیاز است و شاید سخت ترین قسمت آن باشد رویکرد سیاسی است.
کلمات کلیدی : توسعه پایدار آلودگی نوری(آلودگی تاریکی) پارک های آسمان تاریک