جایگاه مسکن و محیط مسکونی در دستیابی به جوامع پایدار
جایگاه مسکن و محیط مسکونی در دستیابی به جوامع پایدار
سیده نرگس حسینی1 مهرداد جواهریان2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه هنر اصفهان
2) مهرداد جواهریان
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADADA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
داشتن جامعهای پایدار و توسعه یافته که همهی اعضای آن از آرامش، امنیت، امکانات یکسان، زندگی سالم و خوب به دور از ناهنجاری بهره ببرند، یکی از اهداف و آرزوهای هر نسلی از مردم میباشد. با توجه به مطالعاتی که پیرامون آسیبشناسی جوامع انجام شدهاست، ناهنجاریهایی همچون وقوع جرم و ناامنی های اجتماعی، انواع محرومیت های فیزیولوژیکی، اجتماعی و اعتیاد در مناطق فقیرنشین شهری بیشتر وجود دارد. بر اساس تحقیقات صورت گرفته علل اصلی این ناهنجاریها را میتوان ناشی از کمبودهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی قلمداد کرد. از میان این کمبودها آنچه همواره یکی از خاموش ترین و البته ریشه ای ترین عوامل بروز و تشدید معضلات اقشار کم درآمد بوده، مسکن و محیط زندگی نامناسب این گروه از جامعه است. از میان راهکارهای ارائه شده به منظور حل این در دهه های اخیر ، ایجاد منطقه های پایدار اجتماعی با رویکرد توسعه پایدار یکی از روش هایی است که به میزان زیادی کمک به تقلیل و رفع این معضلات کرده است. از منظر توسعه ی پایدار، یک جامعهی پایدار به قلب نیازهای مردم از جمله درآمد، هویت، تحصیلات، تفریح، مسکن و امنیت میرود و با کیفیت زندگی، فرصتهای حال حاضر و آینده ساکنین ارتباط دارد. این پژوهش با بررسی معیارهای ارزیابی یک جامعه پایدار که همهی اعضای آن در امنیت، آرامش و با امکانات یکسان زندگی میکنند، به تشریح اجزاء یک جامعهی پایدار و نقش مسکن و محیط مسکونی مناسب برای همهی اقشار آن در دستیابی به یک جامعهی پایدار میپردازد.
کلمات کلیدی : توسعه پایدار جامعهی پایدار مسکن اقشار کم درآمد