جایگاه معماری در بالا بردن سطح کیفی فضاهای آموزشی نمونه موردی واقع در استان البرز

جایگاه معماری در بالا بردن سطح کیفی فضاهای آموزشی نمونه موردی واقع در استان البرز

ریحانه آرام1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری-معماری دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس چالوس

کد IOI مقاله : XYCE-ADAKG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    مقاله حاضر درصدد است با تحلیل ساختارهای فیزیکی – سازمانی- فضایی- تراکمی مدرسه دبستان خیری واقع در استان البرز به صورت تحلیلی و توصیفی مورد بررسی و ارزیابی قرار داده شده است بدین منظور که با ارایه راهکار معمارانه بتواند با توجه به رویکرد انعطاف پذیری قابلیت هایی در فضاهای آموزشی ایجاد کند که فرایندهای ادراک- احساس- پویایی – تعلق مکانی را برای بهره وران دارا باشد. در این پژوهش به تشریح و تبیین دلایل چگونه بودن و ابعاد آن می پردازد. با استفاده از نظر منطقی جزییتهای مربوط به مسأله تحقیق را با گزاره های کلی مربوطه ارتباط می دهیم و به نتیجه گیری می پردازیم. در این پژوهش به تحلیل محتوا و اقدام به شناخت مسأله و تعریف آن و تدوین فرضیه – گردآوری اطلاعات – تنظیم و طبقه بندی اطلاعات – تجزیه و تحلیل و نتیجه گیری می نماید. تمام افراد یک جامعه در ارتباط نزدیک با محیط پیرامون به خود هستند این ارتباط رابطه متقابل" تاثیر پذیری" می باشد که مابین فرد ومحیط برقرار است. یعنی همچنان که فرد در تشکیل محیط و ساختار ویژگیهای آن موثر می باشد محیط نیز در شکل گیری شخصیت فرد موثر بوده و در رفتار وی تجلی می یابد. معماری هنر به نظم درآوردن فضا است و انسان نمی تواند فضا را به نظم درآورد مگر آنکه افعال خود را منظم کرده و به زندگی خود نوعی سازمان داده باشد.در هر حال مکان ساختار زده یعنی بیش از حد اشغال و مقید شده مکان ضعیفی است. فضا هر چه انعطاف پذیرتر باشد امکان پیدایش مکان های غنی تر را فراهم می آورد. در طراحی معماری می توان قابلیتها را به وجود آورد مکان را انسانها مشخص می کنند محدودیت و قیدهای فیزیکی و تخصصی بیش از حد مکانیت را کاهش می دهد.

کلمات کلیدی : گان معماری فضای آموزشی مکان فضا ساختار