مطالعه عددی اتصالات خمشی فولادی پس کشیده همراه با ایجاد کاهش یافتگی در بال تیر

مطالعه عددی اتصالات خمشی فولادی پس کشیده همراه با ایجاد کاهش یافتگی در بال تیر

حمید حجازی طلب1 حسینعلی رحیمی بندرآبادی2

1) کارشناس ارشد گروه سازه دانشکده مهندسی عمران دانشگاه یزد
2) استادیار گروه سازه دانشکده مهندسی عمران دانشگاه یزد

کد IOI مقاله : XYCE-ADAZC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    یکی از جدید ترین اتصالات خمشی فولادی ارائه شده ، اتصالات پس کشیده می باشد. تاکنون انواع مختلفی از این اتصالات توسط محققین ارائه شده است. اتصالات خمشی فولادی پس کشیده همراه با نبشی های فوقانی و تحتانی ، یکی از نمونه های رایج اتصالات پس کشیده فولادی بوده که در آن از ورق های تقویت جوش شده به بال های فوقانی و تحتانی تیر، جهت دورکردن محل تشکیل مفصل پلاستیک استفاده می شود. با توجه به ایجاد تغییر شکل های بزرگ در نبشی ها و ورق های تقویت ، در پایان بارگذاری نیاز به تعویض آن ها بوده که به دلیل جوش یا پیچ بودن ورق ها به بال تیر، فرایند بهسازی نسبتاً دشوار می باشد. راهکار ارائه شده در این تحقیق جهت افزایش سرعت بهسازی لرزه ای اتصال، ایجاد کاهش یافتگی در بال تیر به جای استفاده از ورق تقویت بال تیر است. در این مقاله با استفاده از مدل سازی عددی به روش اجزا محدود، رفتار لرزه ای اتصالات پس کشیده فولادی همراه با نبشی های فوقانی و تحتانی و ایجاد کاهش یافتگی در بال تیر برررسی شده و با رفتار اتصال پس کشیده همراه با ورق تقویت بال مقایسه شده است. نتایج این تحقیق نشان داد اگرچه ایجاد کاهش یافتگی در بال تیر اتصالات پس کشیده در مقایسه با اتصالات پس کشیده با ورق تقویت ، سبب ایجاد تنش های موضعی بزرگتری در تیر اتصال می شود ولی ظرفیت باربری اتصال تغییر چندانی نکرده و با دور کردن محل شروع قسمت کاهش یافته بال تیر از نزدیک اتصال ، ماکزیمم تنش ایجاد شده در تیر کاهش یافته و بر خاصیت خودمرکزی اتصال افزوده می شود.

کلمات کلیدی : اتصال پس کشیده تیر با مقطع کاهش یافته مدل سازی عددی روش اجزا محدود خاصیت خودمرکزی