تحلیلی بر وضعیت شاخص¬های کمی و کیفی مسکن با رویکرد توسعه پایدار نمونه موردی: شهر دهگلان (کردستان)

تحلیلی بر وضعیت شاخص¬های کمی و کیفی مسکن با رویکرد توسعه پایدار نمونه موردی: شهر دهگلان (کردستان)

َعبدالعلی پورکیخایی1 محمد رضا نوری2

1) کارشناس ارشد جغرافیا برنامه ریزی شهری -دانشگاه ازاد واحد زاهدان
2) استادیار گروه جغرافیا برنامه ریزی شهری دانشگاه ازاد اسلامی واحد زاهدان.

کد IOI مقاله : XYCE-ADBBE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    با توجه به رشد روزافزون شهرنشینی، توسعه پایدار شهری به پارادایم مسلط تمام برنامه‌ریزی¬های شهری تبدیل شده است. با توجه به اثرات گسترده مسکن بر محیط‌های شهری، در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار شهری، پایداری مسکن گامی بزرگ برای نیل به این مهم می‌باشد. هدف پژوهش حاضر ارزیابی کمی و کیفی شاخص¬های مسکن شهر دهگلان با رویکرد توسعه پایدار می‌باشد. در این پژوهش از شاخص¬های اجتماعی ، تراکمی و کالبدی استفاده‌شده است. جهت وزن دهی از مدل AHP، و جهت بی مقیاس سازی داده¬ها از روش بی مقیاس سازی خطی استفاده‌شده است. جهت سطح¬بندی محلات شهری بر اساس هر یک از شاخص¬های مورد استفاده در پژوهش از تکنیک TOPSIS، استفاده‌شده است. در نهایت جهت سطح¬بندی کلی محلات شهری بر اساس شاخص ترکیبی، از مدل VIKOR، استفاده‌شده است، که 18.18 درصد محلات مطلوب و در مقابل 45.45 درصد در وضعیت نسبتاً نامطلوب و نامطلوب قرار می¬گیرند. بنابراین نتایج حاصل از مطالعه¬ی حاضر، نشان داد که تفاوت معناداری در وضعیت مسکن در بین محلات شهری مورد مطالعه وجود دارد و این خود نشان‌دهنده عدم پایداری مسکن در شهر دهگلان می‌باشد.

کلمات کلیدی : شاخص های کمی و کیفی مسکن توسعه پایدار دهگلان