زمینه های‌ طراحی بادوام

زمینه های‌ طراحی بادوام

محمدسعیددهشیری1 سیدمحمدامین ریاستی فر2

1) دانشجوی کارشناسی¬ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد
2) سیدمحمدامین ریاستی فر

کد IOI مقاله : XYCE-ADBHG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در مارس 1971، مالکوم ولز معمار مقاله‌ای در زمینه‌ی معماری پیشرفته منتشر کرد و به آن عنوان مبهم و چالش‌برانگیز «مقیاس ارز معماری با ثبات و مطلقاً ثابت» را داد. در اصل، ولز استدلال کرد که ساختمان‌ها باید طبق معیار مشخصی در مقابل قابلیت‌های قابل تجدید محیطی فضا ساخته شوند. شکل 1. این یک ایده‌ی بنیادی به نظر می‌رسید و از آن زمان تاکنون همچنان پابرجاست. با این حال یک چنین مجموعه‌ی ارزش‌هایی ممکن است همان چیزی باشد که طراحان حرفه‌ای آن را حرکت از طراحی با انرژی کارآمد به سمت طراحی با دوام و فضای سبز در دهه‌های آتی نامیدند. مشکل اصلی معیار «با ثبات مسلم» و از این است که اغلب ساختمان‌ها با مشخصات تقویت کننده‌ی محیطی فضا مغایرت دارند. ولی شاید این بیشتر یک درخواست هشدار دهنده باشد تا یک مشکل. همانطور که ما وارد قرن بیست و یکم می‌شویم، معماری پیشرفته دیگر یک تجارت نمی‌باشد. مالکون ولز در اواسط دوره‌ی بازنشستگی‌اش است، تجهیزات مکانیکی و الکتریکی پیشرفت کرده‌اند و مبادله‌ی اطلاعات متحول شده است. با این حال به بیان گسترده، فرآیند طراحی اندکی از اوایل دهه‌ی 1970 تغییر کرده است. این نباید غیرمنتظره باشد زیرا فرآیند طراحی ساختاری است که درون آن راه حل یک مشکل ایجاد می‌گردد. شکل 1 ارزیابی یک پروژه معمول با استفاده از مقیاس ارزش معماری با ثبات مسلم ثابت مطلق. تمرکز ارزش و مقدار، روی فضا بود. امروزه این ممکن است به معنای دوام باشد. ارزش‌ها و فلسفه‌ای که زیربنای فرآیند طراحی است مطلقاً باید در دهه‌های آتی تغییر کند. زیبایی مقیاس ارزش ولز، تمرکز آشکار آن روی ارزش‌هایی بود که با راه حل‌های طراحی اش همراه بودند. جهت حل چالش‌های دهه‌های آتی، اینکه طراحان ارزش‌های متناسب با طبیعت مشکلات مقابل‌شان را در نظر گرفته و اتخاذ کنند، هم در مقیاس پروژه‌ی فردی و هم جهانی، ضروری است.

کلمات کلیدی : طراحی بادوام "سیستم های فعال"سیستم های غیرفعال