اقلیم ومعماری بومی (نمونه موردی قزوین)

اقلیم ومعماری بومی (نمونه موردی قزوین)

پونه شالی ها1 طیبه ولیان2 رضا نوری زاد3 کسری سعیدی4

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری-معماری دانشگاه ازاد اسلامی واحد دامغان -
2) عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری-معماری دانشگاه ازاد اسلامی واحد دامغان -
4) دانشجوی کارشناسی معماری-معماری دانشگاه ازاد اسلامی واحد شاهرود -

کد IOI مقاله : XYCE-ADBKK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    استان قزوین در دامنه‌ جنوبی رشته کوه البرز واقع شده است. ارتفاعات رشته کوه البرز در جهت شمال شرقی- شمال غربی به صورت پراکنده قزوین را از سایر استان‌های همسایه جدا می‌کنند. سیاهلان و الموت دو قله از قله‌های معروف کوهستان‌های بخش غربی البرز می‌باشند. به طور کلی مناطق کوهستانی استان قزوین در نواحی شمالی و غربی استان واقع شده‌اند و دهستان‌های الموت، رودبار و قسمتی از کوهپایه اقبال پشگل دره را دربر می‌گیرند. در جنوب و جنوب شرقی استان قزوین دشت پهناور قزوین واقع شده است. مرتفع‌ترین نقاط استان قزوین قله سیالان و قله شاه البرز می‌باشند و کمترین نقطه استان در منطقه طارم سفلی و کناره‌های دریاچه سد سفیدرود با ارتفاع 300 متر از سطح دریا واقع شده است. عرض جغرافیایی: 35 درجه و 24 دقیقه تا 36 درجه و 48 دقیقه شمالی طول جغرافیایی: 48 درجه و 44 دقیقه تا 50 درجه و 51 دقیقه شرقی موقعیت نسبی استان: واقع در حوضه مرکزی ایران

کلمات کلیدی : اقلیم تابش خورشید معماری بومی هدایت حرارتی