مقایسه روش سعی و خطا و الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی خطوط انتقال آب با استفاده از نرم افزارWater GEMS (مطالعه موردی : خط انتقال آب قطاربنه به شرکت معدني و صنعتي گل گهر)

مقایسه روش سعی و خطا و الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی خطوط انتقال آب با استفاده از نرم افزارWater GEMS (مطالعه موردی : خط انتقال آب قطاربنه به شرکت معدني و صنعتي گل گهر)

الهام اسلامی نژاد1 کورش قادری2

1) دانشجوي كارشناسي ارشد عمران گرایش سازه هاي هيدروليكي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد سيرجان،
2) استادیار و عضو هيئت علمي بخش مهندسي آب دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر

کد IOI مقاله : XYCE-ADBZZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    طراحي و ساخت شبكه هاي توزیع و انتقال آب به عنوان يكي از زيرساخت هاي توسعه از حساسيت زيادي برخوردار است. در این مقاله جهت مقایسه دو روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک وسعی وخطا به یافتن مسیر بهينه که بتواند فشار حداکثر و حداقل شبکه را تامین كرده و همچنين بتواند حداكثر دبی را به شرکت صنعتی معدنی گل گهر انتقال دهد پرداخته می شود.در این مقایسه از تحلیل های هیدرولیکی در نرم افزارWater GEMS استفاده شده است. خروجی نرم افزار دبی و سرعت جریان در لوله ها، فشار در گره ها، افت در لوله ها و دبی پمپاژ را نمایش می دهد. همچنين برای یافتن مسیر بهینه بر مبنای تحلیل شبکه توسط Water GEMS از الگوریتم ژنتیک در این نرم افزار استفاده شده است که شبکه بهینه عبوری با کمترین افت در لوله ها بر مبنای توپوگرافی مسیر و محدودیت های فشار مسیر را حاصل می کند. اما با توجه به اینکه مسیر شامل حلقه نمی باشد و الگوریتم ژنتیک از توپوگرافی مسیر تبعیت می کند و نمی تواند مسیر جدید را پیشنهاد کند، دو گزینه پیشنهادی بر مبنای تحلیل شبکه به صورت آزمون و خطا ارائه شده است. گزینه اول قرار دادن فشار شکن در بالادست خط انتقال منتهی به مخزن 5000 مترمکعبی پایین دست برای کاهش فشار و یک پمپ 73 کیلو واتی بعد از مخزن می باشد. گزینه دوم کاهش قطر لوله 500 میلیمتری در مسیر بین بیشترین و کمترین نقاط ارتفاعي توپوگرافی می باشد در گزینه دوم نیز یک پمپ 73 کیلو واتی در پایین دست و بعد از مخزن 5000 متر مکعبی قرار داده می شود. نتایج نشان می دهد که خروجی مدل الگوریتم ژنتیک برای توپوگرافی ثابت مسیر و نتایج گزینه های پیشنهادی اول و دوم برای مسیری متفاوت با توپوگرافی مسیر اولیه بهینه است. که قرار گرفتن 94 درصد شبكه در محدوده فشار مجاز و افزايش دبي انتقالي به میزان 11 درصد را به دنبال دارد.

کلمات کلیدی : شبكه توزيع مدل هيدروليكي بهينه سازي watergems الگوریتم ژنتیگ