رابطه معماری بومی و اقلیم سرد و خشک اردبیل
رابطه معماری بومی و اقلیم سرد و خشک اردبیل
غزاله معین زاده1 وحید وزیری2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدخلخال، اردبیل،
2) استاديار گروه معماری، دانشكده فنی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADCAE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
تحقیق حاضر با هدف واکاوی و برجسته سازی رابطه ی بین معماری بومی و اقلیم سرد و خشک اردبیل و ترویج بهره گیری از راهکارهای بدست آمده در راستای طراحی بناهای امروزی و کاهش بی رویه سوخت های فسیلی و آثار زیست محیطی ناشی از آن جهت تنظیم شرایط مصنوع و دستیابی به حالت آسایش در بناها با کمترین وابستگی به تاسیسات پرمصرف تدوین گردیده است. در راستای طراحی اقلیمی بناها، معماری بومی می باشد که آنگونه ازمعماری است که ازدرون جوامع رشد میكند و طي زمان خود را با شرایط اجتماعي، اقلیمي و فناوری سازگار مي سازد و تكامل مي یابد و با ارزشها ، اقتصاد و شیوه های زندگي فرهنگ هایي که مولد آنها هستند سازگار مي باشند و در رویارویي صریح ساکنان با وضعیت اقلیمي به وجود مي آید. لذا در این مقاله ابتدا به شناخت و بررسی پیشینه مفاهیم در این راستا، شناخت عوامل موثر بر شرایط اقلیمی، راهکارهای طراحی شهری و بناها در اقلیم سرد مورد تحلیل قرار گرفته و سپس توصیفی از شرایط آب و هوایی شهر اردبیل، به عنوان شهری سردسیر صورت گرفته که مؤید آب و هوای سرد این شهر و زمستان های سخت آن می باشدو در ادامه تاریخچه ی معماری بومی، تعاریف، مفاهیم و دیدگاهها در راستای شناخت معماری بومی و بررسی تطبیقی روابط میان اقلیم و معماری بومی در جهت رسیدن به راهکارهایی پرداخته شده است. روش بررسی در مقاله حاضر، بیشتر روش تحلیلی و توصیفی بوده و اطلاعات آن به شیوه کتابخانه ای و استفاده از منابع و اطلاعات موجود در کتب و مقالات و نیز اطلاعات موجود در سازمان های ذیربط، از جمله اداره هواشناسی شهر جمع آوری شده است. نتایج این بررسی ها نشانگر این است که بین اقلیم و معماري بومی در هر منطقه از ایران با توجه به ویژگی های اقلیمی آن منطقه رابطه ای مشخص وجود دارد و یکی از مشخصه های بارز معماری بومی بوجود امدن بناها با توجه مستقیم بر شرایط اقلیمی میباشد.
کلمات کلیدی : اقلیم سرد و خشک " معماری بومی " اردبیل