تعیین سطح برخورداری شهرستانهای استان بوشهر ازنظر شاخصهای توسعه با استفاده از تکنیک تاکسونومی عددی
تعیین سطح برخورداری شهرستانهای استان بوشهر ازنظر شاخصهای توسعه با استفاده از تکنیک تاکسونومی عددی
سمیه زنگنه1 منیژه جلالی شولی2 گلاله مولودی3 مرضیه غلامی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه
2) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه هرمزگان،
3) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه
4) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADCHF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
ضرورت توسعه یکپارچه و متوازن، شناخت ویژگیهای نواحی مختلف و نابرابریهای آنها، در هر برنامه ریزی، اساس کار محسوب می شود؛ بدین جهت این پژوهش به منظور شناسایی الگوی فضایی توسعه شهرستانهای استان بوشهر ازنظر برخورداری از شاخصهای توسعه و نیز یافتن پاسخ این سؤال که آیا پخشایش فضایی توسعه شهرستانهای استان بوشهر دارای الگویی یکسانی است مطرحشده است. جامعه آماری این پژوهش 9 شهرستان استان بوشهر بر اساس تقسیمات سیاسی- اداری سال 1385 و با استفاده از 12 شاخص انتخابی که دادههای خام شاخصها ازسرشماری عمومی نفوس و مسکن و گزارش اقتصادی- اجتماعی معاونت برنامهریزی استانداری استان بوشهر استخراجشده و با استفاده از تکنیک تاکسونومی عددی و نرم افزار Excel درجه توسعهی شهرستانهای استان محاسبه گردید. نتایج حاصل گویای آن است که شهرستان بوشهر دارای بالاترین سطح برخورداری و شهرستان دیر پایینترین سطح برخورداری را ازنظر شاخصهای توسعه به خود اختصاص دادهاند. از مجموع 9 شهرستان استان 3 شهرستان گناوه، دیلم و دشتستان میان برخوردار و 3 شهرستان دشتی، تنگستان و دیر نا برخوردار بودند و بدین ترتیب فرضیه پژوهش با این عنوان که پخشایش فضایی توسعهی شهرستانهای استان بوشهر دارای الگوی یکسانی نیست تأیید میشود.
کلمات کلیدی : شاخص های توسعه سطح برخورداری بوشهر تاکسونومی عددی