مالکیت فکری و حقوق معماری
مالکیت فکری و حقوق معماری
جعفر یوسف پور1 علیرضا اسدی2
1) دانشجوی دکتری دانشگاه هنر و معماری اصفهان ، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADCKH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
معماری هنر است و به تعبیری دقت ذوق و اندیشه است و آن کس که بدین معیار اثری خلق کند حق استفاده انحصاری از آن را دارد. حقوق مربوط به آثار معماری به طور کلی شامل جنبه ظاهری و نمای سازه، صرف نظر از روش و نحوه ساخت، هدف، مصالح مورد استفاده و کیفیت کار است. شرط حمایت فقط اصالت و ابتکاری بودن نمای سازه می باشد. آثار معماری فقط بناها را دربر نمی گیرد بلکه شامل کلیه ساختمان ها، پل ها، کشتی ها و سایر سازه های کابردی نیز می باشد. برای حمایت نیاز نیست که سازه به اجرا درآید و ساخته شود بلکه نقشه ، ماکت یا طرح آن برای حمایت کافی است . حمایت قانونی از آثار معماری در ایران سابقه طولانی دارد و در سال 1348 در«قانون حمایت حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان» طی بند 7 ماده 2 مورد حمایت قرار گرفته است. در این ماده بیان شده که اثر معماری از قبیل طرح و نقشه ساختمان مورد حمایت این قانون می باشد. این قانون قانونی داخلی است و با توجه به اصل سرزمینی بودن قوانین و مقررات فقط در قلمرو کشور قابل اجراست. در این مقاله حقوق و امتیازات مالکیت فکری معمار و شرایط و ضوابط حمایت از آثارفکری معمار، از منظر قانون ، بررسی وتعیین می شود.
کلمات کلیدی : مالکیت فکری اثر پدیدآورنده حقوق مالکیت فکری معمار