بررسی آزمایشگاهی تأثیر نوع و میزان افزودنی های نانورس و نانوسلیس بر بهسازی خصوصیات مهندسی خاک های دانه ای

بررسی آزمایشگاهی تأثیر نوع و میزان افزودنی های نانورس و نانوسلیس بر بهسازی خصوصیات مهندسی خاک های دانه ای

جمال صوفیان1 علی ارومیه ای2 محمدرضا نیکودل3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
2) استاد گروه زمین شناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
3) دانشیار گروه زمین شناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس

کد IOI مقاله : XYCE-ADCZD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در این تحقیق به بررسی استفاده از نانورس و نانوسلیس بر بهسازی خصوصیات مهندسی خاک های دانه ای پرداخته شده است. اینگونه خاک ها گسترش زیادی در مناطق کویری و حاشیه آن، نوار ساحلی دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان و پیرامون دریاچه ها و باطلاق ها دارند. پراکندگی و رخنمون ماسه های بادی در بخش های وسیعی از کشور ضرورت بهسازی آن ها در محل اجرای طرح های توسعه ای مانند راه سازی، شبکه های مواصلاتی، احداث و توسعه مناطق مسکونی و غیره را ایجاب می کند. ترکیب کانی شناسی خاک های دانه ای عمدتاٌ از کوارتز با دانه بندی بد از نظر مهندسی می باشد. بمنظور ارزیابی نانوذرات رس و سلیس آزمایش های تراکم استاندارد، مقاومت فشاری با درصدهای 5/0، 1،2و4 انجام شد. نتایج نشان می دهد که با افزایش درصد نانوذرات رس و سلیس، خاک با درصد رطوبت بهینه بیشتر به تراکم بیشتری می رسد. همچنین با افزایش درصد نانوذرات مقاومت فشاری نمونه افزایش می یابد.

کلمات کلیدی : نانورس نانوسلیس خاک دانه ای خصوصیات مهندسی