ویژگی‌های سبک آذری با تکیه بر مسجد کبود تبریز

ویژگی‌های سبک آذری با تکیه بر مسجد کبود تبریز

ابراهیم امیرکلایی1 آیدا احسنی2 فاطمه جعفری3

1) عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوادکوه
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل .
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور

کد IOI مقاله : XYCE-ADDAC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    معماري ايراني از كم نظيرترين هنرهايي است كه در طول قرون، آثار بي بديلي از خود بر جاي گذاشته و سهم بسزايي در پيشرفت فن و هنر معماري در جهان داشته است. از هزاران سال قبل تاكنون پيوسته اين هنر در ارتباط با مسائل گوناگون توسعه و تكامل يافته است. شيوه آذري كه سومين سبك معماري سنتي ايران پس از اسلام است به آذربايجان منسوب است و آن را سبك ایرانی - مغول نيز مي نامند. این سبک از لحاظ تاریخی و معماری به دو دوره تقسیم می شود. دوره اول حکومت ایلخانان به پایتختی مراغه است که از اواسط قرن هفتم هجری قمری شروع شده و تا دهه آخر قرن هشتم و یورش تیمور به ایران ادامه می یابد. دوره دوم شامل حکومت تیموریان و به پایتختی سمرقند است.اين سبك از آن رو حائز اهميت است كه خاستگاهش سرزميني است كه پيشتر نيز سرچشمه‌ي مكتبي در معماري بوده و پس از آن هم سبكي عالي را به معماري ايران شناسانده است . از اين رو در اين مقاله تلاش بر اين است به کمک مطالعات میدانی یکی از شاهکارهای معماری ایران و این شیوه یعنی مسجد کبود تبریز رامورد بررسی و تاثیرات و تکنیکهای معماری این شیوه رادر این بنا مورد مطالعه قرار دهیم.

کلمات کلیدی : معماري هنر شیوه آذری مسجد کبود تبریز