معماری ارگانیک در بناهای دوره پهلوی دوم
معماری ارگانیک در بناهای دوره پهلوی دوم
الهام محمدی گنبکی1 علیرضا جزء پیری2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد هیدج،زنجان، ایران
2) استادیار،گروه معماری، دانشگاه آزاد هیدج، زنجان،ایران alireza
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADDBC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
معماری ارگانیک یکی از شاخه های معماری مدرن، محسوب می شود. بدنه ی اصلی معماری مدرن، عصر مدرن و دستاورد بزرگ آن، که علم و تکنولوژی است، را به عنوان ایده ی اصلی طرح های خود قرار داده است. اما معماری ارگانیک، طبیعت و تلفیق نمودن ساخته دست بشر با طبیعت را، به عنوان ایده ی اصلی قلمداد می کند. اوج شکوفایی این نظریه را می توان، در نیمه ی اول قرن گذشته، در نوشته ها و طرح های فرانک لوید رایت مشاهده کرد. هنر اصلی رایت در طراحی ساختمان های ارگانیک است، که به زیباترین شکل ممکن، طبیعت و ساخته دست بشر را با یکدیگر تلفیق نموده است.
در ایران نیز از نیمه ی دوم دهه 1960 میلادی، ساختمان ها و محوطه هایی به سبک ارگانیک احداث شد. ولی نمونه این نوع معماری را می توان، در گذشته ی ایران زمین یا به عبارتی در معماری بومی ایران نیز مشاهده کرد. این معماری کالبد و ترکیبی نبوده که به طبیعت تحمیل شود، بلکه مکمل بستر و شرایطی بوده که در آن قرار می گرفته است.در دوره ی پهلوی اول هیچ ساختمان شاخصی به سبک ارگانیک در ایران مشاهده نشده است. در دوره ی پهلوی دوم، در کارهای هوشنگ سیحون، کامران دیبا و چند تن از معماران دیگر می توان،نمونه هایی از اصول طراحی معمار ی ارگانیک را مشاهده کرد. روش تحقیق در این مطالعه، کتابخانه ای و از نوع تحقیقات کیفی و موردی است.ابتدا منابع مرتبط با موضوع، جمع آوری شد.سپس نمونه بناهای موجود، مورد بررسی، قرار گرفت تا ویژگی های معماری ارگانیک در آن ها تبیین گردد. از نتایج تحقیق میتوان، به کار گیری اصول معماری ارگانیک در آثار معماران این دوره و کنار آمدن آن ها با طبیعت را نام برد. البته باید خاطر نشان شد، که بوم گرایی در تاریخ معماری ایران سابقه طولانی داشته است.
کلمات کلیدی : ارگانیک دوره ی پهلوی دوم معماری طبیعت گرا معماران ارگانیک