روانشناسي محيطي و ارتباط آن با حوزه های کارکردی معماري

روانشناسي محيطي و ارتباط آن با حوزه های کارکردی معماري

نفیسه گلستانی1 باقر کریمی2 آرمین کشاورز3 محیا رنجبران4

1) دانشجوی دکتری معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر، گروه فنی مهندسی
2) استادیار گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر ،بوشهر،ایران
3) دانشجوی دکتری معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر، گروه فنی مهندسی
4) دانشجوی دکتری معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بوشهر، گروه فنی مهندسی

کد IOI مقاله : XYCE-ADDCK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    معماران از سال های گذشته مقوله هایی از علوم رفتاري و فلسفه را در مورد ماهيت تفکر و رفتار بشر، به کمک گرفته اند. از سوي ديگر نظريه¬هاي معماري اخير نشان مي دهد که باورهاي طراحان و مردم راجع به محيط متفاوت است. در واقع دو بعد روحي و کالبدي انسان از روزگاران کهن تا امروز در پي پاسخ به پرسش هاي کليدي و روزآمد براي رفع نيازهاي خود بوده است. پژوهش زیر در راستای پاسخ به هاین سوال که تا په میزان علم روانشناسی محیطی در معماری و طراحی فضا موثر است در ابتدا به شناخت مقوله روانشناسي محيطي پرداخته و سپس بررسی آن در فضاهاي شهري مي پردازد و در انتها به نقش دانش روانشناسي محيطي درطراحي فضاهاي شهري پرداحته شده و دراين بين نيازهاي انساني كه عامل جهت دهي به رفتارها مي باشد مورد بررسی و شناخت قرار می گیرد . لذا مسیر پژوهش در نهایت به ارزيابي ميزان اثر بخشي راهبردهاي ارايه شده براي ايجاد انگيزش و ترويج رفتارهاي پايدار كاربران محیط مي پردازد. اين مقاله کوشيده است که از منظر معماري و نيز روانشناسي فردي و اجتماعي به کارکرد ها و پيوندهاي اين دو پرداخته شود و با آسيب شناسي و نيز تاکيد بر ضرورت هاي ساخت جامعه آرماني فاصله ناخواسته بين معماري و روانشناسي را تقليل دهد.

کلمات کلیدی : روانشناسي محيطي ادراك محيطي در معماری روانشناسي فردي و اجتماعي