اثر متقابل فرم معماری و سازه در طراحی ساختمان های بلند فلزی

اثر متقابل فرم معماری و سازه در طراحی ساختمان های بلند فلزی

ساره جاوید1 مهسا وطن خواه2

1) دانشجو کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد واحد مشهد
2) دانشجو کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد واحد مشهد

کد IOI مقاله : XYCE-ADDEH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    چکیده: از ابتداي قرن بيستم اجراي ساختمانهاي مرتفع براساس مقتضيات شهرنشيني نوين، در كشورهاي صنعتي شكل گرفته و گسترش يافته است. توسعه آهن ریخته گری به عنوان یک ماده ساختمانی و اختراع آسانسور، مسیر طراحی و ساخت بنا های بلند را هموار کرد که در چند سال قبل از آن غیر قابل تصور بودند. سیر رشد و تحول ساختمان های بلند این امر را به اثبات می رساند که ارتباطی تاریخی بین معماری و سازه در ساختمان های بلند وجود دارد و با توجه به تحقیقات انجام شده در این زمینه می توان اینگونه بیان کرد که طراحی آسمان‌خراش‌ها، به لحاظ ایجاد فرم‌های سازه‌ای، از پیچیدگی‌های خاصی برخوردار است که این موضوع از یک سو به وجود تخصص های متعدد و اغلب متعارض درگیر در طراحی این ساختمان‌ها برمی‌گردد و از سوی دیگر هرچه ساختمان بلندتر می‌شود، شدت نیروهای طبیعی جاذبه، باد و زلزله افزایش می‌یابد. در نتیجه، تدابیر سازه‌ای برای مقابله با این نیروها به جنبه مهمی در طراحی ساختمان‌های بلند تبدیل می‌شود. همین امر فرم ساختمان های بلند را تا حد نسبتا زیادی از نحوه طراحی سازه آنها متاثر می‌ سازد و درحقیقت از طریق مشارکت معماری و سازه است که ساختمان های پیچیده با بالاترین درجه زیبایی شناسی و استانداردهای سازه ای را می توان طراحی و اجرا نمود. این گردآوری با روش کیفی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای بررسی شده است که در آن ابتدا به بررسی سیر تحول ساختمان های بلند در طول تاریخ پرداخته و سپس سیستم های ساختمانی نوین ساختمان های بلند را بررسی کرده و در انتها درباره یکپارچگی سازه و معماری و تاثیر متقابل این دو بر یکدیگر در برج ها و بنا های بلند جهان به بحث می پردازد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي ساختمان های بلند فرم معماری سازه فلزی سیستم های ساختمانی سازه و معماری