ساز و کار تعامل فرهنگ و خانه

ساز و کار تعامل فرهنگ و خانه

حمزه غلامعلی زاده1 آرزو خرم2

1) استادیار دانشگاه گیلان،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه گیلان،

کد IOI مقاله : XYCE-ADDEK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    مسکن نهادی است که در راستای یک رشته مقاصد پیچیده به وجود آمده است و صرفا یک ساختار کالبدی نمی باشد. این نهاد پیوندی ناگسستنی با فرهنگ دارد. در مسکن امروزی ما ، عدم توجه به مسئله فرهنگ ساکنین ، به عنوان یک معضل محسوب می شود. عدم توجه به رفتارهای فرهنگی کاربران در طراحی موجب گشته که دیگر ارتباطی پر معنا بین ساکنین و محیط مسکونی برقرار نشود و در نتیجه احساس تعلق مکانی و آسایش روانی لازم فراهم نخواهد شد. در نتیجه فضاهای طراحی شده پاسخ گوی رفتارهای فرهنگی ساکنین نیستند. این در حالی است که معماری گذشته ایران، به عنوان یک هنر بصری بیشتر تجلی گاه فرهنگ حاکم بر جامعه بوده است و بناهای سنتی ما دارای ارزش نمادین هستند؛ زیرا سمبول ها به یک فرهنگ امکان می دهند تا احساس ها و اندیشه های خود را ملموس، روشن و قابل دریافت بنماید. برای افزایش قابلیت محیط در راستای مطالبات فوق ضرورت داشت که با هدف دستیابی به رهنمود های طراحی برای یک مجتمع مسکونی، با توجه به ارزش ها، باور ها، عادت ها و الگوهای ساکنین، که معرف فرهنگ آنان بود، در مرحله اول با شناخت خانه و فرهنگ، دلیل فرهنگی بودن خانه را مورد بررسی قرار دهیم. سپس به دلیل آنکه ارائه پیشنهادات در جهت ارتقا کیفیت فضاهای مورد مطالعه، مستلزم آگاهی از وضعیت امروز و دیروز جامعه می بود، به بررسی مبانی فرهنگی در خانه های سنتی (قبل از سال 1300) و خانه های معاصر (بعد از سال 1340) در جز فضاهای مسکونی پرداختیم . در این راستا با تحلیل و مقایسه بین این دو، پارامترهای موثر در فرهنگی بودن پدیده مسکن استخراج گردید. در مرحله بعدی با تحلیل اطلاعات بدست آمده از این پارامترها، رهنمودهایی برای طراحی همسو با فرهنگ در یک مجتمع مسکونی استخراج گردید. در نهایت با بررسی ریز فضاهای یک نمونه موردی از خانه های سنتی مازندران، به بررسی یافته های این تحقیق پرداختیم.

کلمات کلیدی : خانه فرهنگ مماری سنتی معماری معاصر فضا