مدل سازی ریاضی حالت حمل و نقل عمومی برای حمل و نقل سبز
مدل سازی ریاضی حالت حمل و نقل عمومی برای حمل و نقل سبز
ژیلا دهداری ابراهیمی1 محسن مومنی تبار2
1) فارغ التحصیل رشته مدیریت صنعتی گرایش تحقیق در عملیات، دانشگاه علامه طبابایی، تهران، ایران
2) محسن مومنی تبار
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADDGG
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
راه اندازی و بهره برداری از سیستمهای حمل ونقل همگانی، هزینه های گزافی برای ارائه کننده سیستم،و معمولا دولت، دارد. به همین دلیل ارائه کننده سیستم سعی در بهینه سازی هزینه های خود دارد. از سوی دیگر هدف از راه اندازی سیستم حمل ونقل همگانی، ایجاد امکان حمل ونقل سریع و ارزان برای کلیه اقشار جامعه و در عین حال کاهش اثرات منفی حمل و نقل مانند آلودگی هوا، ازدحام، آلودگی صوتی، و نظایر آن است. در یک سیستم حمل و نقل همگانی، پارامترهایی چون زمان سفر، راحتی و نظاير آن به طور مستقیم تحت تاثیر سطح پوشش شبکه حمل و نقل همگانی، تناوب و سرویس دهی آن، در برابر سایر خدمات و ویژگیهای ترافیک مربوط به آنها هستند. در ضمن محیط پیاده روی نیز از سایر عوامل مهم در انتخاب وسیله نقلیه همگانی است. کیفیت شبکه حمل و نقل همگانی، بر اساس عواملی مانند مستقیم بودن مسیرها، پوشش سرویس دهی، هزینه عملکردی، هزینه حمل و نقل همگانی استفاده کنندگان )شامل زمان انتظار در ایستگاه، زمان داخل وسیله و زمان تغییر وسیله( و نیز متوسط تعداد تغییر وسیله تعیین می گردد.حمل و نقل عمومی به طور گسترده به عنوان حمل و نقل کم کربن شناخته شده است. در این مقاله، مدل تخصیص بهینه در حمل و نقل عمومی (MPMP) به عنوان حمل و نقل عمومی با تولید کربن کم است. نرخ حجم مسافران برای قطار، اتوبوس و تاکسی با توجه به داده ها گرفته شده است. با ارزش های مختلف در میزان تقاضا، هزینه ساخت و ساز، زمان سفر و میزان در دسترس بودن، MPMP می تواند نرخ های بهینه مربوطه را با تجزیه و تحلیل اثرات آن تولید کند.
کلمات کلیدی : مدل ریاضی حمل و نقل عمومی حمل و نقل سبز تخصیص منابع تنوع حمل و نقل