بررسی ساختار های میان افزا در بافت های تاریخی "نمونۀ موردی قلعه رودخان"
بررسی ساختار های میان افزا در بافت های تاریخی "نمونۀ موردی قلعه رودخان"
حمزه غلامعلی زاده1 هستی اخوان2
1) استادیار،دانشکده معماری ، دانشگاه گیلان -
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، پردیس بین الملل دانشگاه گیلان -
کد IOI مقاله
:
XYCE-ADEDB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
چکیده : بافت تاریخی شهرها محمل حیات اجتماعی و مدنیت اقوام مختلف هستند . یکی از مسائلی که امروزه پیش روی بافتهای تاریخی قرار دارد ساخت و سازهای جدید و میان افزا در این بافتها میباشد . ساخت و سازهای میان افزا در بافتهای تاریخی به لحاظ حفظ و تداوم حیات کالبدی ، اجتماعی و اقتصادی بافت و نیز جهت هماهنگی با نیازهای روز ضرورتی انکار ناپذیر است . اما این ضرورت در صورتی که رویکرد مناسبی نداشته باشد باعث آسیب دیدن چهره و سیمای کالبدی بافتهای تاریخی میگردد . در میان بافتهای تاریخی کشورمان بی شک دژ عظیم قلعه رودخان از جایگاه ارزنده ای برخوردار است . وضعیت فعلی قسمت پایینی مجموعۀ قلعه رودخان نمونه ای بارز از ساخت و سازهای جدید و نامتناسب در بافتهای تاریخی کشور است . بناهای جدید تفریحی - اقامتی ساخته شده در این مجموعه صرف نظر از عدم سنخیت با مجموعۀ تاریخی و نیز عدم توجه به جنبههای زیبایی شناختی و زیست محیطی ، تأثیر ادراکی نامناسبی نسبت به کّل مجموعۀ مورد نظر در بیننده ایجاد میکند . هدف این پژوهش دستیابی به نشانه هایی شاخص از زمینۀ و معماری سنتی منطقه است که بتوان از آنها در طراحی مجموعه ای در بافت تاریخی قلعه رودخان استفاده نمود . در این ارتباط انتخاب رویکرد زمینه گرایی و توجه به عوامل بومی راه کاری مناسب در طراحی مجموعۀ مورد نظر شناخته شده است .بدین منظور لازم است که ویژگیهای بصری ، نمادها و نشانههای مورد استفاده در مجموعۀ جدید با ارزشهای تاریخی منطقه ، محیط طبیعی ( بستر جغرافیایی ) و نیز فرهنگ و پیشینۀ تاریخی گیلان همسو باشد .
کلمات کلیدی : بناهای میان افزا نشانه قلعه رودخان زمینه گرا