نقش گردشگری در دستیابی به توسعه پایدار گردشگری شهری

نقش گردشگری در دستیابی به توسعه پایدار گردشگری شهری

حسن اسماعیل زاده1 لیلا معصومی2

1) استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری و عضو هیات علمی گروه جغرافیای انسانی دانشگاه شهیدبهشتی
2) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی

کد IOI مقاله : XYCE-ADEHF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    توسعه پايدار فرآيندي است كه سياست هاي طبيعي، اجتماعي، كالبدي، اقتصادي، مالي، تجاري، انرژي، كشاورزي، صنعتي و همه ی سياست هاي ديگر در آن طراحي شده باشد كه موجب توسعه اي شود كه از نظر اقتصادي، اجتماعي و بوم شناسي پايدار باشد. مفاهيم توسعه ي پايدار دربخش گردشگري، در قالب مفاهيم توسعه پايدار اقتصاد كلان، قابل تبيين است. گردشگري پايدار بر ضرورت استفاده و توسعه ي منابع گردشگري در مسيرهاي سالم تاكيد ميكند . امروزه گردشگری شهری نقش مهمی از نظر فرهنگی در جریان های شهری و انطباق این شهرها با جهانی شدن و به روز شدن شهرها دارد. گردشگری به عنوان یکی از مهمترین صنایع توسعه پایدار، فرصت بزرگ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی برای کلانشهرها و مادر شهرهای جهانی از جمله کلانشهرهای ایران بوجود می آورد.این صنعت در ساختارهایِ فضایی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی عصر پسامدرن در جامعه حال حاضر شهری ایران بسیار با اهمیت است؛ بر اساس چنین ویژگی، امروزه گسترش فضاهای باز جمعی و ایجاد مراکز فراغتی و تفریحی مدرن یکی از اهداف مهم برنامه ریزان مدیریت کلانشهرهای جامعه در حوزه گردشگری شهری است. توسعه گردشگری شهری با ارتقای ابعاد کمی و کیفی با حداکثر بازده یکی از مهترین فعالیت های عمده مدیریت اجرایی شهرها در عصر حاضر می باشد. از عوامل اساسي در ايجاد تحول و دگرگوني در بخش گردشگري، مطالعه ي همه جانبه ي آثار مثبت،منفي و نگاه منطقه اي به توسعه ي گردشگري است. در اين راستا،برنامه ریزی و مدیریت کارآمد برای تقویت اثرات مثبت و كاهش اثرات منفي در جهت ايجاد نگرشي مثبت به اثرات گردشگری در جامعه مدنظر است توسعه ي گردشگري در فضاهاي جغرافيايي علاوه بر آثاراقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، آثار زيست محيطي نيز به دنبال دارد. اين آثار در صورت عدم پيگيري راهبردها، استانداردها و ارزيابي هاي مشخص و روشن در زمينه توسعه گردشگري، داراي جنبه هاي تخريبي بسياري در ابعاد محيط انساني و طبيعي است. برنامه ريزي گردشگري مستلزم تدوين اصولي است كه توسعه ي پايدار گردشگري بر مبناي آن ها بنا نهاده شوند. خلاقيت لازم براي توسعه پايدار در زمينه گردشگري نيازمند استفاده از تخصص و تجارب افراد در زمينه هاي تخصصي مختلف است؛ اصل تجربه قبلي، اصل حاكم بر توسعه پايدارگردشگري است؛ برتر بودن هر چيز در حال طبيعي، از اصول مهم در توسعه ي پايدار گردشگري است. رقابت در جهت توسعه پایدار گردشگری شهری با توجه به ارائه نیازهای جهانگردان، در کنار تقویت مشارکت بخش های خصوصی و شهروندان در رفع این نیازها ، همچنین ایجاد بسترهای آمایشی مختلف در این حوزه باید مورد اهمیت و برنامه ریزی مدیریت اجرایی گردشگری شهری قرار گیرد. بر این اساس راهکارها و برنامه هایی نظیر ایجاد بسترهای آمایشی مختلف در جهت توسعه پایدار گردشگری شهری، با توجه به حمایت های همه جانبه مدیریت گردشگری شهری،ایجاد فعالیت های تفریحی و فراغتی، مهییج، پویا، انعطافی، با برنامه ریزی های مدرن و مکانیکی از سوی مدیریت شهری برای جذب گردشگرشهری،ایجاد تغییر نگرش های مسئولان و شهروندان نسبت به گردشگران شهری، برای جذب پایدار توریسم شهری و...را برای توسعه پایدار می توان ارائه داد. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی تحلیلی،مفاهیم و دیدگاهها در رابطه با توسعه پایدار،گردشگری، و اهمیت گردشگری شهری و گردشگری پایدار شهری بیان شده است ودر نهایت به برنامه و راهکارهای پیشنهادی در راستای گردشگری پایدار شهری پرداخته شده است. روش گردآوری داده ها نیز به صورت اسنادی و کتابخانه ای می باشد.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار گردشگری گردشگری شهری گردشگری پایدار شهری