بازنگری عناصر اساسی خانه ایرانی (مطالعه موردی: خانه تک خانواری)

پاریز امیری آده¹ عباسعلی طایفی نصرآبادی² عاطفه دهقان توران پشتی³ عرفان سرباز جانفدا⁴

1) کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران
2) استادیار رشته معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران
3) استادیار رشته معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران
4) دانشجوی کارشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

کد IOI مقاله : XYCE-ADFAK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    امروزه رشد تکنولوژی به خصوص در حوزه ساخت و ساز امکانات جدیدی را بوجود آورده است. ساخت پنجره¬های دو جداره و دیوارهای ساندویچ پانل نشان از آن دارد که انسان بوسیله تکنولوژی در حال حل کردن مشکلات زمانه خود است. به نظر می¬آید که با این روند در مدتی نه چندان طولانی انسان قادر خواهد بود که بوسیله تکنولوژی بر تمام مشکلات خود از جمله آلودگی¬های زیست محیطی و کمبود منابع انرژی فایق آید. البته این یک روی سکه است، آنچه به نظر می¬آید در این میان مورد غفلت قرار گرفته است خود انسان می¬باشد. اگرچه تمام اقدامات انجام شده در جهت حل مشکلات مربوط به انسان است اما این حقیقت که خود انسان نیز دارای نیازهای روانشناختی و هستی شناختی است مورد غفلت واقع شده است. انسان موجودی است که به شدت با جهان اطراف خود در ارتباط است، در حقیقت وجود او نیز به این ارتباط وابسته است. در خانه¬های سنتی ایرانی شاهد آن هستیم که این ارتباط به شکل کاملی برقرار می¬شود. وجود عناصری چون حیاط مرکزی و ایوان باعث می¬شوند که انسان در عین حال که نیازهایش برطرف شده است، به طور کامل با جهان در ارتباط باشد. این ویژگی اساسی چیزی است که نه تنها در معماری بلکه در ساختار شهر¬های ما نیز به شکل کامل به فراموشی سپرده شده است. پنجره¬های دوجداره کاملا انسان را درون خانه خود ایزوله می¬کنند و سیستم¬های ساختمانی دیگر نیز بدون در نظر گرفتن این فاکتور اساسی طراحی می¬شوند.. در این مقاله سعی شده است تا با بازبینی و بررسی عناصر اساسی خانه سنتی ایرانی، ساختار و راه حل جدیدی برای پاسخ به این عامل اساسی به دست آید.

کلمات کلیدی : انسان خانه هستی شناسی معماری ایرانی سکنی گزیدن