بررسی تاریخی ساختار کالبدی شهرهای اسلامی همگام با فرهنگ ایران

راضیه احمدی شاهرخت¹ ابوالقاسم سلطانی² محمود سلطانی³

1) کارشناس معارف اسلامی، مدیر دبیرستان دخترانه اندیشه شاهرخت، شهرستان زیرکوه.
2) دانشجوی مهندسی برق دانشگاه آزاد اسلامی واحد قاینات و دبیر شورای فرهنگی شاهرخت
3) کارشناس علوم تجربی، دبیر دبیرستان سمیه بارنجگان، شهرستان زیرکوه.

کد IOI مقاله : XYCE-ADFHC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    یکی از مؤلفه های مهم و اساسی در توسعه هر کشور، فرهنگ است و انسان به عنوان موجودی فرهنگی، محور آن می¬باشد و در ارتقاء سطح فرهنگ شهر و جامعه کوشا است. پیچیدگی های مسائل شهری در ایران و به خصوص در شهرهای بزرگ، بومی نشدن دانش طراحی شهری با توجه به مؤلفه های فرهنگی، اجتماعی و عدم رشد و بلوغ، از جمله دلایل محدود ماندن آن است. اصول حاكم بر توسعه شهر درقالب علم معماری و شهرسازي نمود بارزترين و ملموس ترين جلوه فرهنگ و تمدن بشري به عنوان اولين هنر سازگار با مفاهيم هنري است و از طرف ادیان و فرقه های مذهبی مورد استفاده قرارگرفته، استقبال ایرانیان مسلمان از اين هنر موجب شده تا سالها بعنوان تنها هنر اسلامي به درج مفاهيم ديني و مذهبي اسلامي بپردازد. بطوریکه در ذهن اغلب مردم با شنيدن واژه هنر اسلامي، معماري اسلامي تداعی می شود. در این مقاله سعی شده به روش مطالعه در زمینه طراحی شهری و انطباق شهرهای امروزی با گذشته و رابطه آن با فرهنگ و سنت استفاده شود. بنابراین با توجه به گسترش جغرافیایی و تنوع اقوام و سنن متفاوت کشور به معماری بومی و شهرسازی نیاز است به شرایط اقلیمی و خاص هر منطقه بپردازیم و ارزشهای نهفته در تجارب گذشتگانمان را بیش از پیش نمایان سازیم.

کلمات کلیدی : توسعه معماری شهرسازی فرهنگ سنت