راهکارهای دستیابی به پایداری اجتماعی در طراحی فضاهای عمومی

ماه منیر نصیری سروی¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان اصفهان

کد IOI مقاله : XYCE-ADGAK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در معماری فضاهای عمومی فرصتی برای توسعه ابعاد اجتماعی به لحاظ تعاملات اجتماعی و تجربه مشارکت در حیات جمعی، مطرح هستند که پاسخگو بودن آنها رشد و توسعه فردی و اجتماعی و نیز رشد تعامل مطلوب انسان- انسان و انسان- مکان را به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف دستیابی به اصول و مولفه های طراحی فضاهای عمومی پاسخگو و موفق صورت گرفته است. نتایج حاصل از مرور برخی مطالعات موجود در این زمینه به ابعاد و مولفه های گوناگونی اشاره دارد که برخی از این موارد به کالبد فضاهای عمومی و برخی به نوع فعالیتهای حاکم در این فضاها معطوف می باشند. روش تحقیق مورد استفاده در این رساله کیفی و از نوع توصیفی- تحلیلی می باشد، زیرا با استفاده از مطالعات کتب و مقالات مختلف و نتایج حاصل از آنها به عمل آمده است. روش گردآوری اطلاعات، میدانی و از طریق مشاهده مستقیم و نیز تکمیل پرسشنامه می باشد. در برخورد با معماری که بتواند به لحاظ اجتماعی پایدار باشد، نکته حائز اهمیت توجه به موضوعات مرتبط با روابط و تعاملات اجتماعی و طراحی مکان است. خلق فضاهایی که بتواند مشوق کاربران جهت حضور بیشتر آنها در فضا باشد، و نیز فضاهایی با میزان ایجاد حس مکان در کاربران و توجه به منظر خاطر افراد، همچنین مد نظر قرار دادن ابعاد مختلف فعالیتی و کالبدی در طراحی، می تواند در این زمینه بسیار موثر باشد. مطالعات صورت گرفته نشان می دهد که پاسخگویی کالبدی، فعالیتی، اجتماعی و معنایی، شاخص های موثر بر ایجاد فضاهایی با میزان پاسخگویی بالا به لحاظ اجتماعی می باشند.

کلمات کلیدی : معماری محیط پاسخ ده پایداری اجتماعی