بهینه کنترل غیر فعال سازه با رویکرد هوش مصنوعی

جواد پالیزوان زند¹ میر رامین موسوی²

1) کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،ایران
2) کارشناس عمران گرایش عمران ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،ایران

کد IOI مقاله : XYCE-ADGBF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در مهندسی عمران به طور کلی روشهای مختلفی برای طراحی ساختمان‌ها با کارآئی مناسب در برابر زلزله، آزمایش و مورد مطالعه قرار گرفته است. در روش‌های مرسوم، ساختمان با استفاده از ترکیب سختی، قابلیت شکل‌پذیری، استهلاک انرژی و همچنین اینرسی در برابر نیروهای دینامیکی (نظیر باد، زلزله، ارتعاش ماشین‌آلات، امواج دریا و ...) از خود مقاومت نشان می‌دهند. مقدار میرایی در این قبیل سازه‌ها بسیار کم بوده از این رو انرژی مستهلک شده در محدوده رفتار الاستیک سازه ناچیز می‌باشد. در هنگام اعمال نیروهای دینامیکی قوی نظیر زلزله، این ساختمان‌ها بعد از محدوده‌ی الاستیک، تغییر مکان‌های زیادی می‌یابند و فقط به واسطه چگونگی قابلیت تغییر مکان غیرالاستیک خود، پایدار باقی می‌مانند. این تغییر مکانهای غیرالاستیک موجب به وجود آمدن مفاصل پلاستیک به صورت موضعی در نقاطی از سازه می‌گردند که خود موجب افزایش شکل‌پذیری و همچنین افزایش استهلاک انرژی می‌گردد. در نتیجه مقدار زیادی از انرژی زلزله به واسطه‌ی تخریب‌های موضعی در سیستم مقاوم جانبی سازه مستهلک می‌گردد. در سیستم‌های مدرن سازه‌ای، سیستم‌های کنترلی جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند. به همین دلیل از سیستم‌های مختلف الحاقی در ساختمان استفاده می‌شود. در دهه‌های اخیر کاهش پاسخ سازه‌ای که به واسطه نیروهای دینامیکی بوجود آمده موضوع عنوان بسیاری از مقالات شده است و تعداد زیادی از مفاهیم کنترل به این منظور در سازه مورد توجه قرار گرفته است

کلمات کلیدی : کنترل غیر فعال سازه میراگر جرمی تنظیم شونده فضای حالت