مروری بر معیارهای پیاده¬مداری به¬منظور بهبود کیفیت مسیر شهری با افزایش تعاملات اجتماعی

مروری بر معیارهای پیاده¬مداری به¬منظور بهبود کیفیت مسیر شهری با افزایش تعاملات اجتماعی

مبینا غنی پور1 ماریا کرد جمشیدی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری دانشگاه مازندران بابلسر
2) دکترای معماری استادیار گروه معماری دانشگاه مازندران بابلسر

کد IOI مقاله : XYCE-ADGBZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    ورود خودرو به زندگی شهرنشینی باعث سرعت گرفتن رفتار روزانه مردم و کاهش کیفیت تعاملات اجتماعی روزمره آن¬ها شده است.پس از انقلاب صنعتی و حضور اتومبیل در شهرها، شهرها عملکردی در خدمت حرکت سواره یافتند. هم¬اکنون، رشد شهرنشینی و ازدیاد وسایل نقلیه در کشور باعث از بین رفتن مقیاس انسانی در سطح شهر ،نابودی فضاهای شهری و محورهای شهری گردیده¬است ودر نهایت منجر به بروز محیطی با کیفیت پایین به خصوص برای عابرین پیاده شده است. برای بازگردانی ارزش های اجتماعی، فرهنگی و شهرهایی انسانگرا نیاز به داشتن اطلاعاتی راجع به پیاده مداری احساس می شود. به دلیل اهمیت این موضوع، بر ما معماران و شهرسازان است تا معیارهای پیاده مداری را مطالعه کرده و از آن در جهت بهبود کیفیت فضاهای جمعی شهری بهره ببریم به طوری که امکان تاثیرگذاری متقابل انسان و فضای شهری فراهم¬شود. هدف از انجام این پژوهش جمع آوری مولفه های پیاده مداری به منظور ساختن شهرهایی مناسب برای استفاده انسان هستیم. به منظور دسترسی به این هدف به بررسی مطالعات اخیر در این زمینه پرداخته مولفه های کالبدی و اجتماعی پیاده مداری راشناختیم.

کلمات کلیدی : پیاده¬مداری مسیر شهری تعاملات اجتماعی ارتقا کیفی