معیار های ارزیابی کیفی فضای سبز در طراحی فضای شهری

حمید رضا جودکی¹ مرتضی عزیزی²

1) استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، شهرسازی
2) دانشجویی مقطع ارشد مهندسی شهرسازی،دانشگاه آزاد واحد اراک، ایران

کد IOI مقاله : XYCE-ADGZG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    پاركهاي شهري به مصابه منظر سبز شهري همواره مورد توجه طراحان منظر بوده اند. این مقاله جهت بالا بردن کیفیت ارزیابی و طراحی این فضاهاي سبز، اصول و معیار هاي کیفی را جستجو نموده تا با مقایسه با باغهاي قدیمی ایران تأثیر پذیري آنها افزایش یابد. اهم اصول به قرار ذیل است: اصل تمرکز: در بسیاري از نمونه هاي موفق یک یا چند مرکز مهم ایجاد می شود تا به عنوان فضاي ایستا محل تعاملات اجتماعی باشند. اصل کشش: توجه به ورودي، عناصر خاص و جذاب و همچنین ایجاد فضاهاي خوانا، مسیرهاي جذاب، حرکات آب، سر و صدا، بوي گل ها، تاریکی و روشنایی ... ایجاد کشش می نماید. اصل قلمرو: توجه مناسب به تفکیک بخشهاي مختلف و طرق مختلف جداسازي فضاها از جمله تغییر مصالح، حصارهاي گیاهی، طاق نماها، پلها ... میتوانند احساس قلمروهاي مختلف را بوجود آورند. اصل انتظام: وحدت در طراحی و نظم بخشیدن جهت هماهنگی فضاها باعث تفاهم بخشهاي مختلف پارك می شوند. اصل خوانایی: جهت تأثیر پذیري بیشتر و ماندگاري منظر، استفاده از عناصر خوانا در فضاهاي ویژه ضمن هویت بخشی به فضاهاي پارك، آنها را موثر و مهم می نمایند. اصل هماهنگی: طراحی مناسب و استفاده از مصالح همگن با عث ایجاد هارمونی و زیبایی منظر پاركها خواهد بود. اصل تسلط: نظرگاه هایی همچون پلها و دیگر بخشهاي مسلط جهت ایجاد شفافیت و شناخت بخشهاي مختلف به انتخاب فضاي مورد نظر میانجامد. این اصول و اصول مدون دیگر همچون اصل آموزش، اصل انتخاب و ... منظر سبز شهري با هویت را تعریف نموده و از دیدي نو ضمن رفع احتیاجات امروزي مردم، ایجاد فضاهاي سبز با کیفیت را در سطح شهرها پیشنهاد مینمایند.

کلمات کلیدی : پارک شهری فضای سبز شهری اصول طراحی پارک ها شاخص توسعه پایدار