سنجش میزان فرسودگی بافت‌های مسکونی در محلات فرسوده مبتنی بر رهیافت بازنوسازی و تجدید حیات شهری (منطقه 9 شهر اصفهان)

سنجش میزان فرسودگی بافت‌های مسکونی در محلات فرسوده مبتنی بر رهیافت بازنوسازی و تجدید حیات شهری (منطقه 9 شهر اصفهان)

مولود صالحی نجف آبادی1 رحمت اله فتحی هفشجانی2

1) کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه‌ای-
2) دانشجوی مهندسی شهرسازی - دانشگاه امین فولادشهر -

کد IOI مقاله : XYCE-ADZEZ
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    بازنوسازی و تجدید حیات شهری، شیوه‌ای براي بازگرداندن تعادل در كاركرد دروني سامانه شهري و هدف آن تداوم بخشي به ارزش‌های سکونتگاه‌های شهري می‌باشد. پس از گذشت چند دهه در ایران، مرمت با روش‌های گوناگون به كار گرفته شد. رهیافت بازآفريني شهري، روايتي فراگير و يكپارچه از مرمت شهري بوده و به تمامي وجوه كالبدي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي و محدودیت‌های امر توسعه در بطن شهر موجود توجه می‌کند و به تدارك فرصت، براي تبديل ساختن آن به راهي براي رسيدن به توسعه می‌پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی و همچنین به کمک ابزار تحلیلی فن نقشه‌های هم پوش به روش ترسیمی و عددی به طور هم‌زمان سعی بر آن داشته تا با سنجش میزان فرسودگی در منطقه 9 شهر اصفهان و با استفاده از رویکرد بازنوسازی و به کمک منطق فازی (Fuzzy Overlay) در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) میزان فرسودگی در بافت‌های مسکونی را مشخص کند و مبتنی بر میزان فرسودگی سیاست‌های مناسب در راستای بازآفرینی بافت‌های مسکونی اتخاذ گردد. پس از بررسی‌های به عمل آمده مشخص شد که 34 درصد از محدوده متناسب با سیاست احیاء، 41 درصد آن مناسب با سیاست حفاظت و 25 درصد آن متناسب برای توسعه مجدد می‌باشد.

کلمات کلیدی : فرسودگی بافت مسکونی بازنوسازی و تجدید حیات شهری منطقه 9 شهر اصفهان