حمایت از بزه دیدگان قاچاق انسان در نظام حقوقی ایران با تأکید بر اسناد بین‌المللی

سونیا علیزاده سامع¹ مرتضی پور ایمان²

1) مدرس گروه حقوق کیفری و جرم‌شناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد شبستر ،ایران-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خانواده ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شبستر،ایران-

کد IOI مقاله : XYCF-HGBDK
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(icmba.ir)
چکیده :
    قاچاق انسان یکی از پدیده‌های در حال رشد عصر حاضر است که به عبارتی، شکل جدید و امروزی برده‌داری محسوب می‌گردد. بزه دیدگان جرم قاچاق انسان که اغلب ازلحاظ سنی، صغیر و ازلحاظ جنسیت، مؤنث هستند دارای موقعیت حساس و آسیب‌پذیری، به‌ویژه پس از وارد شدن صدمات جسمانی، روانی و عاطفی به آن‌ها هستند و لذا تأمین نیازهای آنان اهمیت خاصی دارد. جرم قاچاق انسان، چون اغلب به‌صورت سازمان‌یافته و فراملی ارتکاب می‌یابد لذا کسانی که بزه دیده این جرم می‌شوند نیازمند حمایت‌های افتراقی یا ویژه هستند چون این افراد از طرفی مورد ظلم و ستم واقع‌شده‌اند و از سوی دیگر در صورت تظلم و دادخواهی در معرض تهدیدات جنایتکاران سازمان‌یافته قرار می‌گیرند. از طرف دیگر، گروه‌های سازمان‌یافته و بزه دیدگان ازلحاظ امکانات و قدرت دارای موقعیت نابرابری هستند و اگر موردحمایت قرار نگیرند هیچ‌گاه جرئت اعلام شکایت پیدا نخواهند کرد. روش پژوهش حاضر از نوع کتابخانه‌ای با ماهیت تحلیلی توصیفی است. در این پژوهش سعی شده است تا راهبردهای حمایتی در برابر بزه دیدگان قاچاق انسان در حقوق ایران و اسناد بین‌المللی موردبررسی قرار گیرد.

کلمات کلیدی : قاچاق انسان بزه دیده شناسی حمایتی بزه دیده قاچاق انسان تدابیر حمایتگرانه