تحلیل اشتباه در مورد معامله از منظر حقوق و فقه مقارن

علی بهرامی¹ احمد باقری² عبد الحمید طالبی³ محدثه سعیدی⁴

1) دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی تهران
2) استاد دانشگاه تهران
3) استادیار دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی تهران
4) کارشناسی ارشد دانشگاه الزهرا

کد IOI مقاله : XYCF-HKDDG
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(icmba.ir)
چکیده :
    اشتباه به معنای تصورات خلاف واقع می باشد که انعکاس آن در حقوق ایران برگرفته از قوانین غرب می باشد. با وجود نظریاتی که در میان حقوقدانان در این زمینه وجود دارد اما نویسندگان نتوانستند ابهامات را نسبت به این مسئله در قانون مدنی حل نمایند. سوال اساسی که در زمینه ی اشتباه وجود دارد این است که ماهیت اشتباه در مورد معامله با توجه به ماده ی 201 قانون مدنی چیست و بر اساس فقه اسلامی چه اثری بر عقد می گذارد؟ آن چه که به نظر می رسد مورد معامله به معنای وصف و جنس مورد معامله است در صورت اساسی بودن که زمانی است که اشتباه در جنس معامله و اوصاف معامله عنصر بدون جایگزین در عقد باشد که موجب بطلان معامله و در صورت غیر اساسی بودن که در جنس و وصفی است که دارای جایگزین است و به عنوان چیزی که رغبت بیش تر در طرف معامله ایجاد می کند حادث شود موجب حق فسخ برای طرف معامله خواهد بود لذا باید قائل به تفصیل شد در صورت اساسی بودن اشتباه عقد باطل خواهد بود و در صورتی که اساسی نباشد منجر به ایجاد شدن حق فسخ معامله برای طرف معامله خواهد شد.

کلمات کلیدی : اشتباه مورد معامله اشتباه در جنس اشتباه در وصف