اثربخشی مدیریت بحران و اثرات آن بر کاهش بلایای طبیعی با رویکرد توسعه پایدار شهری

سید اسدالله حجازی¹ سبیکه روحا نی زاده²

1) دانشیار ژئومورفولوژی ، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) 2- دانشجوی دکتری رشته ژئومورفولوژی، دانشکده برنامه ریزی وعلوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : XYCF-KZHHZ
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(icmba.ir)
چکیده :
    انسان همواره با بلایا و بحران¬های طبیعی و انسان ساخت روبه رو است. هر چند اجتناب از بحران ممکن نیست. اما با طراحی مناسب می¬توان از صدمات این بحرانها کم کرد. این امر، لزوم توجه ویژه به نحوه طراحی و پیاده‌سازی ساختارهای مدیریت بحران را نمایان می‌کند. بررسی آثار مخاطرات طبیعی بر سکونتگاه هاي انسانی، بویژه شهرها از جمله مسائل مهم مورد توجه مدیران بحران و بدنبال آن، برنامه ریزان شهري است. اساس مقاله بر این بود در خصوص مدیریت بحران و میزان آسیب‌پذیری شهر در برخورد با بلایای طبیعی و همچنین با توجه به افزایش دانش بشر در توسعه پایدار شهری و رشد روز افزون تقاضای سکونت افراد در مناطق شهری، لازم است برنامه‌ای مناسب جهت مقابله در هنگام مخاطرات طبیعی محتمل انجام گیرد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و مبتنی بر روش توصیفی ‌تحلیلی و رویکرد پژوهش، کمی‌کیفی است . به منظور بررسی این موضوع، از مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و متون معتبر علمی مرتبط، استفاده شده است. در عصر جدید و در هزاره سوم بحران‌های طبیعی واقعیتی جدایی‌ناپذیر از زندگی انسان گردیده‌اند و به یکی از موضوعات مهمی که اکثر کلانشهرهای جهان با آن روبرو هستند، تبدیل شده است. با استفاده از رعایت اصول و قوانین شهرسازی و کاربرد آن‌ها با موازین اصول مدیریت بحران تا حدودی می‌توان از اثرات بلایاس طبیعی و بحران های شهری کاست. مدیریت بحران فرایند برنامه ریزی و عملکرد می باشد که با مشاهده سیستماتیک بحران ها و تجزیه و تحلیل آن ها در جستجوی یافتن ابزاری برای کاهش اثرات بحران است.

کلمات کلیدی : مدیریت بحران توسعه پایدار شهری بلایای طبیعی آسیب پذیری