بررسی نقش تعدیل‌کننده سرمایه روانشناختی در رابطه تخطی از قرارداد روانشناختی با استرس شغلی

محسن گل پرور¹ فاطمه محمد جعفری نصیر²

1) استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاد واحد خوراسگان (اصفهان)
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاد واحد خوراسگان (اصفهان)

کد IOI مقاله : XYCG-AEABC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی نخبگان مدیریت (icme.ir)
چکیده :
    این پژوهش با هدف تعیین نقش تعدیل¬کننده سرمایه روان¬شناختی در رابطه تخطی از قرارداد روان¬شناختی با استرس¬شغلی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان شرکت فولاد مبارکه در شهر اصفهان در بهار و تابستان 1394 به تعداد 14000 نفر بودند که از میان آن¬ها 298 نفر به شیوه سهل¬الوصول (در دسترس) انتخاب شدند. ابزار¬های پژوهش پرسشنامه تخطی از قرارداد روان¬شناختی (گل¬پرور، 1393)، پرسشنامه سرمایه روان-شناختی (ناگیوئن و همکاران، 2012) و پرسشنامه استرس شغلی (گل پرور و همکاران، 2012) بودند. داده¬ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شد. یافته¬ها نشان داد که بین تخطی از قرار داد روان¬شناختی¬ با استرس شغلی، بین خودکارآمدی، امیدواری و تاب¬آوری با تخطی از قرار¬داد روان-شناختی و بین ¬خودکارآمدی، امیدواری و تاب¬آوری با استرس شغلی همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که خوش¬بینی، امیدواری و تاب¬آوری قادر به تعدیل رابطه بین تخطی از قرارداد روان¬شناختی با استرس شغلی است.

کلمات کلیدی : تخطی از قرارداد روان‌شناختی استرس شغلی سرمایه روان‌شناختی