دعوای متقابل: نگرش نظام تقنینی ایران و حقوق بین الملل

محمدرضا عبدی¹

1) پژوهشگر

کد IOI مقاله : XYCH-AEBHH
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی مدیریت ، اقتصاد و علوم انسانی(icmeh.org)
چکیده :
    همانگونه که می دانیم در نظام حقوقی کشور ها ، روش های متعددی وجود دارد تا خوانده بتواند علیه حق اصلی مورد ادعای خواهان دعوایی را مطرح نموده و آن را به کلی بی اساس جلوه دهد. نفی حق ادعایی طرق قانونی و قضایی زیادی دارد. مانند اینکه خوانده مبنای حق ادعایی خواهان، واقعه ای حقوقی مانند اتلاف، تسبیب، عضب یا .. باشد، وقوع آن را نفی و انکار نمودن و یا عدم مسئولیت یا برائت ذمه ی خود را اثبات نماید و یا برای تبیین عدم انجام یا عدم تحقق عمل یا واقعه حقوقی ادعایی، خوانده ممکن است به عنوان وسیله ی دفاعی، تعرض به اصالت اسناد مورد استناد خواهان را انتخاب نماید و نسبت به آنها ادعای جعل نموده و یا نسبت به آنها اظهار انکار یا تردید نماید. در این مقاله نویسنده بر ان است تا دیدگاه نظام تقنینی ایران را در قبال دعوای متقابل با بررسی نظام های سابق حقوقی و نظام حقوق بین الملل مورد تحلیل و بررسی قرار دهد.

کلمات کلیدی : دعوای متقابل خواهان حقوق بین الملل