بررسی اثربخشی آموزشهای مبتنی بر نظریه گاتمن بر کاهش تعارضات زناشویی
بررسی اثربخشی آموزشهای مبتنی بر نظریه گاتمن بر کاهش تعارضات زناشویی
لاله آجلی لاهیجی1 نازفر مقتدری2
1) گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات فارس، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران
2) دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، مرودشت، ایران
کد IOI مقاله
:
XYCH-AECCB
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی مدیریت ، اقتصاد و علوم انسانی(icmeh.org)
چکیده :
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزشهای مبتنی بر نظریه گاتمن بر کاهش تعارضات زناشویی زوجین بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری این پژوهش را کلیه زوجین متأهل شهر شیراز که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و پس از طی مصاحبه انتخاب و به تصادف در دوگروه قرارگرفتند، تشکیل میدادند. برای گردآوری داده ها، پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی، براتی و بوستانی پور(1387)اجرا شد، سپس به گروه آزمایش، آموزشهای مورد نظر طی 7 جلسه ارایه و در پایان مجددا پرسشنامه ها در هر دو گروه تکمیل شد. بعد از جمع آوری داده ها و تجزیه و تحلیل آنها با استفاده از تحلیل کوواریانس فرضیه پژوهش بررسی و نتایج نشان داد آموزشهای مبتنی بر نظریه گاتمن بر کاهش تعارضات زناشویی زوجین متأهل تأثیر معنی داری داشته است. مطابق یافته های این مطالعه، مداخله مبتنی بر نظریه گاتمن توانسته است که میزان تعارضات زناشویی را در گروه آزمایش به طور معنی داری کاهش دهد.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی رویکرد سیستمی رفتاری نظریه گاتمن تعارضات زناشویی