رابطه علّي متغيرهاي رضايت زناشويي، تحمل ناكامي، تنظيم هيجاني، كمال‌گرايي و هدف از زندگی در طلاق

سهیلا انتظاری¹ فروزان الیاسی² فرزاد سوادکوهی³

1) فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم تحقیقات، ج ا ایران
2) عضو هیات علمی، گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران
3) متخصص اعصاب و روان ، اداره کل پزشکی قانونی مازندران

کد IOI مقاله : XYCK-AEFBK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    طلاق يكي از انواع گسیختگي خانواده است كه در ساير پديده‌هاي آسيب‌شناختي انعكاس بارز دارد. هدف از این تحقیق تعیین علّي متغيرهاي رضايت زناشويي، تحمل ناكامي، تنظيم هيجاني، كمال‌گرايي و هدف از زندگی در طلاق بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنانی است که به پزشکی قانونی شهرستان‏های بهشهر، بابل و چالوس در استان مازندران رجوع کرده‏اند. برای انتخاب آزمودنی‏ها از روش نمونه‏گیری چند مرحله‏ای استفاده شده است؛ بدین معنی که از بین شهرستان‏های استان مازندران ابتدا به روش نمونه‏گیری تصادفی ساده (قرعه‏کشی) در سال 94-1393 انتخاب شدند و سپس با استفاده از نمونه‏گیری هدف‏مند در دسترس 150 نفر از زنان مراجعه كننده به پزشك قانوني انتخاب گردیدند. نتایج نشان داد که بیش‌ترین فراوانی سن از 21 تا 30 سال است. فراوانی تحصیلات نشان دهنده آن است که مراجعین در سطح دیپلم بالاترین امار طلاق را دارند. مطابق یافته‌های مربوط به این پژوهش بیشترین میانگین را خرده مقیاس حساسیت بین فردی داشته است و بعد آن به ترتیب میانگین‌های هدفمندی در زندگی، استانداردهای بالا برای دیگران، تلاش برای عالی بودن و تنظیم سازمان‌دهی هر کدام و در آخر ادراک فشار از سوی والدین قرار دارند. در مقیاس تنظیم هیجان خرده فقدان اگاهی هیجان بالاترین میانگین را داشته است که منجر به الکسی تایمیا می‌باشد و این افراد تا زمانی که درک درستی از هیجانات خود نداشته باشند نمی‌توانند رابطه بین فردی موثری داشته باشند و دچار مشکل می‌شوند. لذا، مقیاس رضایت زناشویی، کمال‌گرایی، تحمل ناکامی بیشترین تاثیر را در طلاق داشت.

کلمات کلیدی : آسیب‌های اجتماعی خانواده تحصیلات سن طلاق