عوامل مؤثر بر شکل گیری نقش شریک استراتژیک در بین مدیران منابع انسانی شهرداری تهران

مهدی مطاعی¹

1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی دانشگاه تهران پردیس البرز

کد IOI مقاله : XYCK-AEFGC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    چکیده در اين پژوهش عوامل مؤثر بر شکل گیری نقش شریک استراتژیک در بین مدیران منابع انسانی شهرداری تهران شناسایی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات پیمایشی از گروه تحقیقات توصیفی می باشد. جامعه آماری پژوهش مدیران منابع انسانی، مدیران میانی و کارشناسان منابع انسانی مناطق 22 گانه شهرداری تهران است. در این پژوهش با کمک روش نمونه گیری گلوله برفی 60 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر 108 سؤال می باشد که روایی و پایایی آن با استفاده از روایی محتوا و آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. عوامل مؤثر بر شکل گیری نقش شریک استراتژیک به دسته عوامل فردی، سازمانی و محیطی تقسیم شدند. عامل فردی دارای 18 مؤلفه، عامل سازمانی 11 مؤلفه و عامل محیطی شامل 7 مؤلفه می باشد. نتایج آزمون کولوموگروف اسمیرنف بیان کننده آن است که عوامل فردی، سازمانی و محیطی شناسایی شده غیرنرمال می باشند. نتایج آزمون علامت بیان کننده آن است که از نظر کارشناسان و مدیران منابع انسانی شهرداری تهران، عامل فردی می تواند بر روی شکلگیری نقش شریک استراتژیک در بین مدیران منابع انسانی شهرداری تهران مؤثر باشد. در میان عوامل فردی، ابعاد کمال گرایی حرفه ای، رهبری توسعه منابع انسانی و توانایی انسجام و یکپارچه سازی منابع انسانی بیشترین تأثیر و توانایی تجزیه و تحلیل استراتژیک دارای کمترین تأثیر می باشد. بر اساس نتایج آزمون علامت عامل سازمانی نیز بر روی شکل گیری نقش شریک استراتژیک تأثیرگذار است. در میان این عوامل، مدیریت استعداد دارای بیشترین تأثیر و برون سپاری فرایندهای منابع انسانی دارای کمترین تأثیر می باشد. در مورد عامل محیطی نیز نتایج آزمون بیان کننده آن است که تمامی ابعاد محیطی به جز کوچک سازی در شکل گیری نقش شریک استراتژیک تأثیرگذار است. در این میان بعد قوانین و مقررات دارای بیشترین تأثیر است. نتایج آزمون فریدمن نیز بیان کننده آن است که عوامل مؤثر بر شکل گیری نقش شریک استراتژیک رتبه های یکسانی ندارند و در میان عوامل فردی، رتبه اول مربوط به بعد توانایی تجزیه و تحلیل استراتژیک، در میان عوامل سازمانی، رتبه اول مربوط به بعد انعطاف پذیری و در میان عوامل محیطی رتبه اول مربوط به نمایندگی انجمن های تخصصی است

کلمات کلیدی : مدیر منابع انساني شريك استراتژيك نقش مديريت