بدن و زمینه های نفی تنانگی هویت در قوانین تبلیغات محیطی کشور

رضا رفیعی راد¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد نقاشی دانشگاه یزد

کد IOI مقاله : XYCK-AEFHD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    تبلیغات محیطی، در کشور ما، رسانه ای جدید است که می تواند به مثابه ارگانی تاثیرگذار با مخاطبان ارتباط برقرار کند. قوانین تبلیغات محیطی در کشورمان، شامل سه مصوبه اصلی: "آیین نامه تاسیس و نظارت بر نحوه کار و فعالیت کانونهای آگهی و تبلیغاتی" ،"مصوبات کمیته مرکزی سازمانهای تبلیغاتی کشور" و "سیاست ها و ضوابط حاکم بر تبلیغات محیطی" می باشد. این قوانین، معیارهای حضور تصویر بدن در تبلیغات محیطی را به موازین شرعی و عرفی موکول نموده اند. رویکردهای قانونی تبلیغات به بدن در غرب، با اصالت بخشی به هویت تنانه و تحت تاثیر تفکر اندیویدوآلیستی، با ارائه الگوهای تصویری بی نقص از ابدان انسانی، مدیریت بدن را به عنوان کنشی روزمره در جهت نسیان فناپذیری بدن تبلیغ می کنند. در مبانی فکری اسلامی، انسان واجد سه نوع بدن متفاوت یعنی "بدن مادری"، "بدن مثالی" و "بدن ذره ای" معرفی می گردد و در آن تنها بدن ذره ای اساس هویت انسان را تشکیل داده و بقیه فاقد اصالت می باشند. بازتاب این رویکرد را می توان در احکام فقهی صادره درباره حرمت حضور تصویر بدن در تبلیغات محیطی و در نتیجه در قوانین و مصوبات آن، در جهت نفی تنانگی هویت مشاهده نمود.

کلمات کلیدی : "تبلیغات محیطی" "بدن ذره ای" "هویت" "عصر بدن"