بررسي شيوع اختلالات يادگيري در دانش¬آموزان پايه¬هاي دوم تا پنجم مدارس ابتدايي و ميزان آگاهي معلمان در استان سمنان

محمد عرب عامری¹ عظيم حمزئيان² سهیلا عدل راد³

1) دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی ، سازمان آموزش و پرورش استان سمنان ( نویسنده مسئول)
2) استاد و عضو هیئت علمی دانشکده علوم انسانی دانشگاه سمنان
3) دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی ، سازمان آموزش و پرورش استان سمنان

کد IOI مقاله : XYCK-AEFHE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    مقدمه: يادگيري، ابزار عمده سازگاري انسان با محيط در حال تغيير خود است و اگر كودكان و نوجوانان در جهان پيچيده امروز نتوانند ياد بگيرند، نمي¬توانند خوب زندگي كنند. این مطالعه به منظور تعيين شيوع انواع اختلالات يادگيري (حساب نارسايي، نارساخواني، نارسانويسي) در ميان دانش¬آموزان و ميزان آگاهي معلمان آنها از اختلالات یادگیری طراحي و اجرا گرديد. مواد و روش¬ها: پژوهش حاضر به صورت توصيفي در ميان كليه دانش¬آموزان پايه¬هاي دوم تا پنجم ابتدایی استان سمنان (بالغ بر 34367 نفر) و معلمان آنها (1698 نفر) انجام شده است. نمونه¬گيري در دو مرحله، ابتدا به روش تصادفي طبقه¬اي و سپس تصادفي سيستماتيك صورت گرفت. ابزار سنجش، پرسشنامه¬ي وارسي تشخیصی اوليه و ثانويه، آزمون هوش وكسلر و آزمون علمي سنجش آگاهي معلمان بود. داده¬ها با استفاده از آزمون t گروه¬هاي مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته¬ها: ميزان اختلال حساب نارسايي در پسران و دختران به ترتيب 11% و 9%، ميزان اختلال نارساخواني 15% و 11% ، ميزان اختلال نارسانويسي (هجي كردن) 33% و 24% و نارسانويسي (دست¬خط) به ترتيب 9% و 5% بود. ميزان آگاهي از اختلالات يادگيري در معلمان زن بيشتر از معلمان مرد بود. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه شيوع اختلالات يادگيري در بين دانش¬آموزان پايه¬هاي مختلف تحصيلي دوره ابتدايي يكسان نيست به¬طوري¬كه در پايه¬هاي سوم و چهارم شايع¬تر است.

کلمات کلیدی : اختلال يادگيري حساب نارسايي نارساخواني نارسانويسي پایه تحصیلی