تأثیر ساختار نظام سیاسی و اجتماعی ایران بر مطبوعات 1326-1320

تأثیر ساختار نظام سیاسی و اجتماعی ایران بر مطبوعات 1326-1320

فاطمه زینلی1

1) دانشجوی دکتری رشته تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز

کد IOI مقاله : XYCK-AEFZG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    سقوط رضاشاه در شهریور 1320، ساختار سیاسی کشور را به کلی دگرگون ساخت. تمرکزگرایی شدیدی که از سوی رضاشاه در طی دوران سلطنت وی اعمال می¬شد، به یکباره جای خود را به تمرکززدایی در نظام سیاسی و پراکندگی در منابع قدرت داد. پایگاههای متنوع قدرت در کنار احزاب سیاسی گوناگون، اگرچه به علت محدود بودن قدرت دولت و با توجه به حضور متفقین، وضعیتی آشفته در زمینه¬ی اجتماعی و به ویژه اقتصادی در کشور به وجود آورد، اما فضای باز به وجود آمده در سطح سیاسی، تأثیر شگرفی بر عرصه¬ی مطبوعات این دوره گذاشت. مقاله¬ی حاضر در پی آن است که تأثیر این فضای جدید سیاسی را بر عرصه¬ی مطبوعات سال¬های 1320 تا 1326، از جهات گوناگون بررسی کند. روش تحقیق در این مقاله، جامعه¬شناسی تاریخی و رویکرد آن توصیفی-تحلیلی است. الگوی نظری این پژوهش پلورالیسم سیاسی است که مطابق با ساختار سیاسی این دوره در نظر گرفته شده و فرضیه¬ی تحقیق بر این مبناست که ساختار سیاسی پراکندگی قدرت که یک ساخت سیاسی توسعه¬یافته است، مطبوعات توسعه¬یافته¬تری را به دنبال داشته است.

کلمات کلیدی : ساختار سیاسی پلورالیسم مطبوعات دولت مجلس