مصونیت سازمان های بین المللی از منظر حقوق بین الملل

فاطمه میهن دوست¹ امیر عباس رحمتی علایی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران -
2) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران -

کد IOI مقاله : XYCK-AEGZA
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    سازمان های بین المللی در اجرای برنامه ها و وظایف خود دارای مصونیت هستند. در حقیقت یکی از اصول حقوق بین الملل عمومی مصونیت است که از حضور یک دولت خارجی به محاکم دولتی جلوگیری میکند. در برخی از موارد امکان انصراف از مصونیت وجود دارد و در مواردی دیگر از رفتار مأموریت سیاسی، انصراف از مصونیت استنتاج می‌شود. از جمله این موارد قبول حل اختلاف تجاری از طریق داوری است، به این دلیل که برخلاف صلاحیت قاضی دولتی، صلاحیت داور برای رسیدگی به اختلاف یکی از چهره‌ های حاکمیت دولت نیست، بنابراین احضار دولت به دادگاه داوری، نقض حاکمیت دولت تلقی نمی‌شود. در عمل مصونیت با گذر دچار تغییراتی شده است، به عبارتی دیگر میتوان گفت مصونیت با گذر زمان تعدیل شده ‌است. در شرایط فعلی، نظم عمومی بین ‌المللی با این موضوع مخالف است که دولت یا سازمان دارای مصونیت، با علم و آگاهی، صراحتا شرط رجوع به داوری را که موجب جلب اطمینان طرف مقابل می‌شود، مورد پذیرش قرار دهد و سپس در مرحله‌ ای از رسیدگی یا به هنگام اجرای رأی به مصونیت استناد نماید. مفهوم حقوقی مصونیت، به‌ طور کلی به این معنا می باشد که دارنده آن، از تعقیب قانون و ماموران دولت در امان است و قانون و مجریان آن قادر به تعقیب دارنده چنین مصونیتی نخواهند بود.

کلمات کلیدی : مصونیت سازمان های بین المللی حقوق بین الملل