تاثیر توافق استراتژیک مدیران بر عملکرد سازمان در شرکتهای دانش بنیان
تاثیر توافق استراتژیک مدیران بر عملکرد سازمان در شرکتهای دانش بنیان
یونس جبارزاده1 فائزه خسروی2
1) استادیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز
2) دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت اجرایی، دانشگاه تبریز
کد IOI مقاله
:
XYCK-AEHFA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
ازجمله عوامل موفقیت سازمانها در فضای پررقابت کسبوکار، علاوه بر تدوین استراتژیهای صحیح برای هر شرکت، نحوه اجرای این استراتژیها است. تحقیقات نشان داده است استراتژیها زمانی به نحو احسن اجرا خواهند شد که میان مدیران سازمانها بهخوبی پذیرفتهشده باشند. توافق استراتژیک به مفاهیم مشترک از اولویتهای استراتژیک سازمان میان مدیران اطلاق میشود. این پژوهش در نظر دارد با در نظر گرفتن دو فاکتور رهبری اشتراکی میان مدیران و ارتباطات، تأثیر توافق استراتژیک میان اعضای مدیران سازمانها، بر عملکرد سازمانها را بررسی نماید. رهبری اشتراکی، با به اشتراکگذاری مسئولیتهای رهبری میان همه اعضای گروه مدیران میسر میشود. جامعه آماری این پژوهش شرکتهای دانشبنیان کلانشهر تهران به تعداد 276 شرکت هستند. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی-مورگان 155 برآورد شده است. 93 شرکت دانشبنیان از 155 شرکت، پاسخگوی پژوهش بودند که از این شرکتها، تعداد 115 پرسشنامه جمعآوری شد. نتایج حاصل از پژوهش، فرضیه اصلی پژوهش بهعنوان تأثیر توافق استراتژیک مدیران بر عملکرد سازمان را تأیید میکنند. با توجه به نتایج اخذ شده به مدیران میتوان پیشنهاد داد حیطه توافق که همان گروه مدیران سازمانها است و محتوای توافق که همان توافق بر روی اهداف و توافق بر روی روشهای رسیدن به اهداف است را در فرآیندهای تصمیمگیری ارتقا دهند. توافق استراتژیک، همچنین، به ادراک مدیران از اولویتهای استراتژیک شرکت و تعهد مدیران در مورد اجرای هر چه بهتر استراتژیها، اطلاق میشود. رعایت کردن هرکدام از موارد ذکرشده در مورد رهبری اشتراکی، بهبود عملکرد سازمانها را تضمین میکند.
کلمات کلیدی : توافق استراتژیک رهبری اشتراکی ارتباطات عملکرد سازمان