پیش بینی میزان رغبت به ازدواج از طریق سبک های دلبستگی و تجربه گرایی در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی شهر بندرعباس
پیش بینی میزان رغبت به ازدواج از طریق سبک های دلبستگی و تجربه گرایی در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی شهر بندرعباس
سمانه نجارپوریان1 مهین جغتایی2 سید عبدالوهاب سماوی3
1) دکتری مشاوره خانواده، استادیار گروه مشاوره دانشگاه هرمزگان، ایران-
2) کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه هرمزگان، ایران-
3) دکتری روانشناسی تربیتی، استادیار گروه مشاوره دانشگاه هرمزگان، ایران-
کد IOI مقاله
:
XYCK-AEHKK
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
ازدواج بنیادی ترین رابطه برای تشکیل خانواده، پرورش نسل بعدی و نوعی اتصال اجتماعی بین زن و مرد است که از بنیادی ترین مسائل مربوط به جوانان می باشد. هدف از پژوهش حاضر، پیش¬بینی میزان رغبت به ازدواج از طریق سبکهای دلبستگی و تجربه¬گرایی ¬در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی شهر بندرعباس بود. طرح این پژوهش در حیطه تحقیقات توصیفی و از نوع همبستگی جای داشت. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی شاغل به تحصیل در دانشگاههای بندرعباس(شامل دانشگاه هرمزگان، دانشگاه آزاد و دانشگاه علوم پزشکی) میباشد. نمونه¬ی تحقیق شامل 200 نفر از دانشجویان دختر و پسر دانشگاههای فوق بودند، که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارتاند از: پرسشنامه تجدیدنظرشده تجارب در روابط نزدیک(فریلی و همکاران، 2000)، پرسشنامه نئو(مک گرا و کاستا، 1985) پرسشنامه رغبت به ازدواج(حیدری، مظاهری، پوراعتماد، 1382)، که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش رگرسیون چند متغیره استفاده شد که نتایج حاصل نشان داد که سبک دلبستگی اضطرابی و اجتنابی پیش¬بینی کننده¬ی عدم رغبت به ازدواج میباشند ونیز تجربه¬گرایی هم می¬تواند پیش¬بینی کننده¬ی رغبت به ازدواج باشد. درمجموع یافته¬ها نشان می¬دهد که انواع سبک¬های دلبستگی می¬توانند میزان رغبت به ازدواج را تحت تأثیرقراردهند اما دراینبین تجربهگرایی بهعنوان یکی از صفات شخصیتی نقش مهمتر و بیشتری را در میزان رغبت به ازدواج ایفا می¬کند.
کلمات کلیدی : رغبت به ازدواج سبکهای دلبستگی تجربه گرایی