بررسی جایگاه همزيستي مسالمت آميز دراسلام وحقوق بین الملل

فاطمه حسین آبادی¹ ابوذر اسماعیلی ثالث²

1) فاطمه حسین آبادی
2) ابوذر اسماعیلی ثالث

کد IOI مقاله : XYCK-AEKBD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
    امروزه به خلاف گذشته با افزايش سرسام آور جمعيت کره زمين ودرنتيجه افزايش احتياجات و نيازهاي انسانها، بسيار بيشتر از گذشته زمينه ي تنازع و تضاد افزايش يافته است. با اين حال تجربه ي چندين قرن تعارض و جنگ به خوبي به انسانها فهمانده که تا در فضايي به دور از درگيري درکنار يکديگر زندگي نکنند نمي توانند آنگونه که شايسته است نيازهاي مادي ومعنوي خود را در بر آورده سازند. در حقيقت مي توان گفت تلاشهاي جدي بشريت پس از آغاز قرن بيستم و بخصوص با پشت سرگذاراندن دو جنگ خانمانسوز جهاني در جهت کاهش روابط خصمانه و بهبود و ارتقاء روابط دوستانه آغاز شد. از اوايل همين قرن بود که اصطلاحي تحت عنوان «همزيستي مسالمت آميز» وارد ادبيات سياسي گرديد. و کم کم رنگ و بوي حقوقي يافت اگر چه چنين اصطلاحي در منشور ملل متحد يافت نمي شود ولي محتواي آن در خصوص صلح و همکاري بين المللي در منشور و بسياري از اسناد حقوق بين المللي آمده است.در هر حال در اين تحقيق برآنيم تا ابتدا به بررسي اين اصل در حقوق بين الملل بپردازيم و سپس ديدگاه اسلام را دراين خصوص بررسي کنيم.

کلمات کلیدی : مسالمت آمیز حقوق بین الملل همزیستی