بررسی اثربخشی رویکرد روان نمایشگری بر افزایش کیفیت زندگی زنان کار و خیابان
بررسی اثربخشی رویکرد روان نمایشگری بر افزایش کیفیت زندگی زنان کار و خیابان
امین دهقان1 کاظم گرام2
1) کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی،دانشگاه آزاد،واحد اراک،ایران
2) دکتری روانشناسی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک،ایران
کد IOI مقاله
:
XYCK-AFZGF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(icmhconf.com)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد روان نمایشگری بر افزایش کیفیت زندگی زنان کار و خیابان 25 تا 35 سال شهر تهران انجام شد در یک طرح شبه آزمایشی، تعداد 22 زنان کار و خیابان از بین زنان کار و خیابان 25 -35 سال تحت پوشش خانه امید به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای داده شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه مشاوره گروهی به مدت 2 ساعت و یکبار در هفته با رویکرد روان نمایشگری اجرا شد. برای ارزیابی کیفیت زندگی ترتیب از مقیاسWHOQOبهره گرفته شد. تاثیر مداخله انجام شده به کمک مقایسه پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی گردید. نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن بود که رویکرد روان نمایشگری بر افزایش کیفیت زندگی زنان کار و خیابان 25 تا 35 سال تاثیر گذشت. بنابراین به طور کلی می توان رویکرد روان نمایشگری را مداخله ای موثر برای افزایش کیفیت زندگی زنان کار و خیابان دانست
کلمات کلیدی : روان نمایشگری کیفیت زندگی زنان کار و خیابان